Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12855 K.2023/2518

... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2019 tarihli ve 2019/7303 Soruşturma, 2019/5187 Karar sayılı kararı ile şüpheli hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikayetçi tarafından yapılan itiraza ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.05.2020 tarihli ve 2019/3662 Değişik iş sayılı kararının kesin olarak verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.04.2021 tarihli ve 2021/5688 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2021 tarihli ve KYB-2021/50749 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2021 tarihli ve KYB-2021/50749 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan yapılan soruşturma sonucunda, şüphelinin soruşturma konusu taşınmaz üzerindeki tecavüzü ile ilgili 3091 sayılı Kanun kapsamında ... Kaymakamlığına başvuruda bulunulmadığı, ilgili Kaymakamlıkça idari bir işlem tesis edilmediği, tecavüzün önlenmesi bakımından usulüne uygun men kararı verilmediği, bu haliyle şüphelinin üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın merciince reddine karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Hakkı olmayan yere tecavüz" başlıklı 154. maddesinin 1 ve 2. bendlerinde, "(1)(Değişik: 25/2/2009-5841/1 md.) Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.

(2) Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır." şeklinde yer alan düzenleme karşısında,

Manisa Büyükşehir Belediyesinin hüküm ve tasarrufu altında bulunan Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1162 parsel sayılı mezarlık vasfındaki taşınmazın 7675,00 m2 alanının şüpheli tarafından tarım ürünleri ekilmek suretiyle kısmen işgal edildiği ve şüphelinin de kullanımı kabul ettiği somut olayda, söz konusu taşınmazın mezarlık vasfında köylünün ortak kullanımına terkedilmiş alan olduğu ve şüphelinin bu alan üzerinde kısmen sürüp ekmek suretiyle tasarrufta bulunduğu nazara alındığında şüphelinin üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının, dellilerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Süphelinin, yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları “Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir. (2) Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.''

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1/1-2-3 üncü maddesinde yer alan ''(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

(2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

(3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır." şeklinde düzenlenmiştir.

3. Şüphelinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, Manisa Büyükşehir Belediyesine ait mezarlık vasfındaki taşınmazı 2006 yılından beri ekip biçtiğini ifade ettiği anlaşılmıştır.

4. 6360 sayılı Kanun, köylünün ortak kullanımına terk edilmiş taşınmaza tecavüz suçunun düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile bütünleyici bir ilişki içinde bulunmadığı gibi maddede herhangi bir değişikliğe ya da maddenin yürürlükten kaldırılmasına dair bir hüküm de içermemekte, idari yapılanmayı yeniden düzenlemek amacıyla köy statüsüne sahip yerleşim yerlerini mahalle olarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine bağlamaktadır.

Bu itibarla 6360 sayılı Kanun, Manisa ili, ... İlçesi, ... Mahallesi sınırları içinde kalan mezarlığın belediye sınırlarına dahil ederek statüsünü değiştirmekte ancak ortak kullanıma terk edilmiş taşınmaza tecavüz fiilini suç olmaktan çıkarmamakta ya da suçun unsurlarında, cezasında veya kanuni neticelerinde bir değişiklik yapmamaktadır.

5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Manisa Büyükşehir Belediyesine ait mezarlık vasfındaki taşınmaza şüpheli tarafından tarım ürünleri ekilmek suretiyle taşınmazın işgal edildiği, şüphelinin alınan beyanında taşınmazı 2006 yılından beri kullandığını beyan ettiği anlaşılması karşısında, delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itiraz üzerine, merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR