Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12898 K.2023/2113

Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan son soruşturma açılmasına yer olmadığına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 14.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.01.2021 tarihli ve 2020/18276 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2021 tarihli ve KYB-2021/11174 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2021 tarihli ve KYB-2021/11174 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“İzmir Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın; tutuklu/hükümlü müvekkili ile görüşmek amacıyla 17/08/2018 tarihinde gittiği Silivri 6 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, ceza infaz kurumuna sokulması yasaklanmış veya yasaklanmamış veya suç teşkil eden hiçbir eşya veya maddeyi yanında bulundurmaması gerektiğini bildiği hâlde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 297. maddesi hükmüne, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük ile Adalet

Bakanlığı genelgelerine aykırı olarak, x-ray cihazına bıraktığı cüzdanının içerisinde bir adet sim kart ile

ceza infaz kurumuna girmeye çalışmak şeklindeki eylemi nedeniyle, her ne kadar Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2020 tarihli kararı ile atılı suçun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, olayda suç kastı ile hareket edildiğine dair bir bulguya rastlanılmadığı gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 1136 saylı Avukatlık Kanunu'nun 58 inci maddesinin birinci fıkrası ilgili bölümü şöyledir;

"Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır."

Aynı Kanun’un 59 uncu maddesinde ise; “ 58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilir. Cumhuriyet savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenliyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir...."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu olay; sanığın İzmir Barosuna kayıtlı avukat olduğu, 17.08.2017 tarihinde gittiği Silivri 6 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, ceza infaz kurumuna sokulması yasaklanmış veya yasaklanmamış ve suç teşkil eden hiçbir eşya veya maddeyi yanında bulundurmaması gerektiğini bildiği hâlde; 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesi hükmüne, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük ile Adalet Bakanlığı genelgelerine aykırı olarak, x-ray cihazına bıraktığı cüzdanının içerisinde bir adet sim kart ile ceza infaz kurumuna girmeye çalıştığı iddiasına ilişkindir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2020 tarihli kararı ile atılı suçun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, olayda suç kastı ile hareket edildiğine dair bir bulguya rastlanılmadığı gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan esas mahkemesine ait bulunduğu hususu dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,