Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12942 K.2022/9905

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm yoklukta verilip duruşma sırasında verdiği ve daha önce tebligat yapılmayan adreslere tebligatların iadesi üzerine duruşmada bildirdiği ve daha önce tebliğ yapılmayan adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulüne uygun değilse de hükümlünün 11.02.2011 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunduğu, mahkemesince 24.02.2011 tarihinde verilen temyiz talebinin reddine ilişkin kararı usulüne uygun tebliğ üzerine temyiz ettiği, daha sonra da çeşitli tarihlerde verdiği dilekçelerde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği,

bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın incelenmeksizin 19.07.2012 tarihinde geri gönderildiği, 17.04.2017 tarihinde temyiz talepli dilekçe verdiği mahkemesince verilen 03.05.2017 tarihli red kararının usulüne uygun tebliği üzerine 18.05.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğu, bu nedenle eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 03.05.2017 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu,