Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14113 K.2024/1487

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların, sahte olarak kopyalanmış kredi kartı ile T. Kuyumculuk'tan alışveriş yapmaya çalıştıkları sırada, POS cihazının onay vermemesi üzerine teşebbüs aşamasında kalan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçu oluşturma ihtimali bulunan eylemle ilgili, zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma v.b. suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır. 2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma v.b. suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, üzerine atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şüpheden sanığın yararlanacağına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ve somut bir nedene dayanamayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. 2. Sanık ...'nin temyiz isteği, tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediğine, zincirleme suç hükümlerinin tatbiki bakımından dosyanın diğer dosyalarla birleştirilmesi gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanıkların, katılan ... adına Türkiye İş Bankası Zile Şubesi nezdinde bulunan hesabına bağlı olarak oluşturulan kredi kartını sahte olarak kopyalayıp kullanmaya çalışmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanıklar hakkında 2013 yılı Haziran ve Temmuz aylarında gerçekleştirdikleri benzer eylemlerle ilgili olarak İstanbul, Edremit, Bursa, Mersin asliye ceza mahkemelerinde ayrı ayrı davalar açıldığı, bunlardan bir kısmının İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/382 Esas sayılı dosyasında birleştirildiği, yargılamaya konu dosya kapsamında ise sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturmaktadır.

Bankaya ait gerçek bir kredi kartı bilgilerinin kopyalanarak sahte bir kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu açıktır.

Kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda kopyalanması durumunda 43 üncü maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise, banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle;

somut olayda, sanıkların birbirlerine yakın tarihlerde ve yakın yerleşim yerlerinde sahte olarak kopyaladıkları kredi kartlarını kullanmalarına ilişkin olarak haklarında birçok dava açıldığı, mükerrer yargılamanın önüne geçilmesi ve sanıklar hakkında aynı bankaya ait kartların sahte olarak kopyalandığının anlaşılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması bakımından, İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/382 Esas sayılı dosyası ile sanıklar hakkında aynı suçtan açılan diğer dava dosyaları araştırılarak, gerekmesi halinde dosyaların

birleştirilmesinden sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Kabule göre de; Mahkemece, sanık ... yönünden tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca da tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR