Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1420 K.2023/1362

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2016/3858 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 ... maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur. 2. İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/176 E., 2016/940 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri Atılı suçu işlediği ... olan sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eski eşi olan katılanın, kendisine ait olan aracı teslim etmediği, kendisine ait taşınmazda oturarak işgal ettiği, başka bir ... aracı kendisinin üzerine sürdüğü, kendisini tehdit ettiği, takip ettiği iddiaları ile farklı tarihlerde şikayette bulunarak, katılan adli ve idari soruşturmalar açılmasını sağladığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın şikayetine istinaden katılan hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12194 ve 2014/19108 soruşturma sayılı kararları ile kovuşturmaya yer olmadığına, polis olması nedeni ile açılan idari soruşturma neticesinde de, İzmir İl Polis Disiplin Kurulu'nun 13.05.2015 Tarih, 2014/14118 Suç ve 2015/547 Karar sayılı kararı ile ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Tanıklar I.K, A.N ve B.M mahkemede alınan beyanlarında "Sanık ile katılan arasında anlaşmazlıklar olduğunu, katılanın sanığa ait evde oturduğunu, sanığı tehdit ettiğini, aracını üzerine sorduğunu" belirtmişlerdir.

4. Sanık savunmasında "Şikayetlerinin asılsız olmadığını" söyleyerek suçlamayı kabul etmemişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Sanığın, eski eşinin kendisine ait olan aracı teslim etmediği, kendisine ait taşınmazda oturarak işgal ettiği, başka bir ... aracı kendisinin üzerine sürdüğü, kendisini tehdit ettiği, takip ettiği yönündeki iddiaları üzerine katılan hakkında hakkı olmayan yere tecavüz, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ve güveni kötüye kullanma suçlarından adli soruşturma ve ayrıca idari soruşturma başlatıldığı olayda,

Sanığın iddialarının bir kısım vakıalara dayandığı, ifadesi alınan tanıkların, sanığın katılan hakkındaki iddialarını doğrular nitelikte beyanda bulunduğu, nitekim katılan hakkında, atılı suçları işlediği yönünde yeterli delil bulunmadığı veya taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların verildiği, bu bağlamda sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer yönlerden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerin reddedilmiştir.

V. KARAR