Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1472 K.2023/1467

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2015 tarihli ve 2015/3051 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında iftira, taksirle yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Ordu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2015/1008 Esas ve 2016/904 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. İftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Taksirle Yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına ve cezanın seçenek tedbirlere çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müşteki ...'un sevk ve idaresindeki 58 BE 247 plakalı aracı ile seyir halinde iken sanık ...'ın kullandığı aracı ile müştekiye çarparak yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasına neden olduğu ve olay yerinden kaçtığı, 2. Doktor raporuna göre sanığın 259 promil alkollü olduğu, 3. 23.10.2015 tarihli Bilirkişi Raporuna göre; sanığın asli kusurlu olduğu, müştekinin kusursuz olduğu, 4. Sanığın emniyet ifadesinde aracı ...'in kullandığını beyan ettiği, 5. Müşteki ...'un 14.07.2016 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

V. KARAR

1. İftira suçundan, gerekçenin A bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2015/1008 Esas ve 2016/904 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Taksirle yaralama suçundan gerekçenin B bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2015/1008 Esas ve 2016/904 Karar sayılı kararında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiğinden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA,

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2023 tarihinde karar verildi.