Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14783 K.2023/5995

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun ... olduğuna, sanığın herhangi bir resmi sıfata sahip değilken başkalarının yararlanması için kamu arazisine imar yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, 173 ada 1 no'lu parselde bulunan köy yoluna havuz yapmak suretiyle 11m² tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanları ve mahkemenin gözlemi ile sanığın iddianame konusu havuz olarak tabir edilen yalağı kendisine ait hayvanı olmadığından köylünün ortak kullanımı için yaptığı, herhangi bir zapt ve tasarruf kastının bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR