Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14824 K.2023/3504

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan kamu davası açılmıştır. 2- İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 1 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; suç kastının olmadığına, pişman olduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde iki yaşında olan kızı ile birlikte dilenmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikrarı, 20.11.2015 tarihli tutanak, olaya ilişkin çekilen fotoğraf ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, suç tarihinde 2 yaşında olan çocuğu kucağına alarak birlikte olduğu sırada yardım talebinde bulunarak çocuğu dilencilikte araç olarak kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suç kastının bulunmadığına, pişman olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR