Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15013 K.2024/850

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli kararı ile; A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatlerine,

B. Sanıklar ... ile ... hakkında parada sahtecilik 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;Sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesi birinci fıkrası kapsamında kalmasına rağmen sanıklar ..., ..., ... hakkında beraat kararları verilmesi ile sanıklar ... ile ... hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı maddenin üçüncü fıkrasından cezalandırılmalarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay tarihinde Ereğli İlçe Emniyet Müdürlüğüne, Adana Konya Çevreyolu üzerinde bulunan bir büfeye 34 ** 5747 plaka sayılı araçla gelen şahısların sahte para ile sigara alışverişi yapmak istedikleri ihbarı gelmesi üzerine emniyet ekiplerinin söz konusu aracın Ereğli ilçesi Bulvar caddesi üzerinde durdurulduğu, söz konusu araçta yapılan arama neticesinde toplam 46 adet sahte olduğu değerlendirilen 50,00 TL'lik banknot ele geçirildiği,

bu suretle sanıkların parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. T.C. ... Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçirilen banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde bir büfeye 34 ** 5747 plakalı araçla gelen şahısların sigara alarak sahte para vermeye çalıştıkları yönünde ihbar olduğu, bunun üzerine sanıkların ihbara konu araçta yakalandıkları, sanık ...'in üzerinde 1 adet sahte 50,00 TL para, aracın sağ arka tarafında yerde 1 adet sahte 50,00 TL para ve aracın arka koltuk üzerinde bulunan sigara kutusu içerisinde ise 44 adet sahte 50,00 TL para ele geçirilmiştir.

...'nın 21.09.2015 tarihli rapor içeriğine göre söz konusu suça konu paralarının tamamının sahte olduğunun anlaşılmıştır.

Tutanak tanığının anlatımına göre aracın sağ arka tarafında bulunan paranın sanıklardan biri tarafından buruşturularak atıldığı, sanıkların araç kiralamak suretiyle Adana ilinden yola çıktıkları, ele geçen para miktarı ve ele geçiriliş şekli, aynı zamanda sahte paranın büfeden alışverişe konu edilmiş olması hususları birlikte gözetildiğinde sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, sanıklar ..., ... ve ...'in atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ... ile ...'ın hakkında ise suç vasfında hataya düşülürek yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR