Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15155 K.2023/3094

Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2021 tarih ve 2020/280 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Yasanın 52 nci maddesi.

53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suç eşyalarının müsaderesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 18.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.06.2021 tarihli ve 2021/6870 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2021 tarih ve KYB-2021/75369 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2021 tarihli ve KYB-2021/75369 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/272 esas, 2017/648 sayılı kararının, dosya ile ilgisi bulunmayan ... isimli başka bir sanığa ait olduğu ve sanığın adlî sicil kaydında yer alan ilâmların tekerrüre esas teşkil etmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlünün eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve aynı yasanın 52 nci maddesinin ikinci fıkrası; 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suç eşyalarının müsaderesine karar verilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası;

"... (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz."

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün mahkûmiyet kararına konu suç tarihinin 03.02.2020 olduğu, tekerrüre esas alınan Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 kesinleşme tarihli ve 2017/272 Esas, 2017/648 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün hükümlüye ait olmadığı, ... isimli bir şahsa ait olduğu ve hükümlünün başkaca da tekerrüre esas sabıka kaydı da bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlünün cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2021 tarihli ve 2020/280 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin onbir ve onikinci fıkralarının çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”