Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15607 K.2024/583

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Mersin (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararı ile sanığın sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı, ağır bir karar olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın arkadaşı olan müşteki ...'in kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle HSCB Bankası'ndan kredi kartı aldığı ve mağdur bankadan aldığı kredi kartı ile birden fazla harcama yaparak yarar sağladığı iddiasına ilişkindir. 2.HSBC Bankası kredi kartı üyelik sözleşmesi, kurye teslim evrakı, kimlik tespit tutanağı dosyadadır. 3.09.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda belgelerdeki imzalar ile sanığın imzaları arasında kısmi uygunluk ve benzerlik tespit edilmiştir. 4.Tanık beyanından kredi kartı teslim tarihinde sanığın teslim adresinde oturduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, bankaya ait gerçek bir kredi kartının manyetik şerit bilgilerinin kopyalanarak sahte bir kredi veya banka kartı üretilmesi ve bu kart kullanılarak yarar sağlaması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu,

aynı bankaya ait birden fazla kartın kopyalanması durumunda 43 üncü maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise, banka sayısınca Türk Ceza Kanununun 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise Türk Ceza Kanunun 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle;

Sanık hakkında müşteki ...'a ait kimlik bilgileri ile ...ye başvurup sahte kredi kartı çıkartması nedeniyle kredi kartını farklı zamanlarda kullanması nedeniyle Türk Ceza Kanunun 245/2 ve 245/3, 43/1. maddeleri kapsamında ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken eylemlerin kül halinde tek suç oluşturduğunun kabulüyle Türk Ceza Kanunun 245/3. maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile müşteki ...'in, önceden arkadaş oldukları, sanık ...'in, müşteki ...'e ait kimlik bilgilerini ele geçirdiği ve 27.02.2013 tarihinde, HSCB Bank Pozcu Şubesi'nde başvuru formu ile kredi kartı sözleşmesini imzalayarak, kredi kartı aldığı, bankadan aldığı kredi kartı ile 138,40 TL, 119 TL, 14.50 TL ve 28,28 TL şeklinde harcamalar yaptığı, böylece sanığın sahte olarak üretilen bu kartı kullanarak menfaat temin ettiği anlaşılmakla mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eleştiri dışında eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR