Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15668 K.2024/1376

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231

inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 28.10.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2017/140 Esas, 2017/309 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli kararının sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.05.2019 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında 303 üncü maddesinin birinci fıkrasınını (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir. Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, sanığın parada sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu bu suretle de ilk derece mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararının kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın 12.02.2013 tarihinde, kaldığı otel odasında sahte paralarla yakalanan temyiz dışı sanık ... ve araç kiralama işlemi sonrasında araç kiralayan işletmeye sahte para ile ödeme yapan temyiz dışı sanık Aydın ile Muğla ili Bodrum ilçesinde görüştüğü, daha sonra Adnan ile birlikte evine gittiği ve eve çağırdığı tanıklar Natalia ve Rodica ile para karşılığı cinsel ilişkiye girdikleri ve tanıklara ödemeyi sahte olduğu iddia edilen 1 adet 100,00 TL, iki adet 50,00 TL ve iki adet 20,00 TL olarak toplam 240,00 TL biçiminde gerçekleştirdiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın tanıklara verdiği ve sahte olduğu iddia edilen paralar soruşturma kapsamında hiç ele geçirilememiştir, tanık N. paranın sahte olduğunu öğrendikten sonra parayı yırttığını beyan etmiştir.

3. Sanığın evinde 13.02.2013 günü yapılan arama sırasında herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı aynı tarihli tutanakla tespit edilmiştir.

4. Temyiz dışı sanık Adnan; soruşturma aşamasında savcılık ve Sulh Ceza Mahkemesi nezdindeki sorgusunda sanık ...'in sahte olduğunu bildiği paraları tanıklar N. ve R.'ye verdiğini beyan etmiş, kovuşturma esnasında alınan savunmalarında tüm bu beyanlarından rücu etmiştir. Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tüm beyanlarında suçlamaları reddetmiştir.

5. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi; sanığın tanıklar N. ve R.'ya sahte para verdiğini, bu kapsamda paraların sahte olduğunu bilmediğine ilişkin beyanlarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğunu kabul etmiş ve sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesinin hükmünü kaldırılarak sanığın parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, sanığın temyiz dışı sanık Adnan'dan alıp tanıklara verdiği iddia edilen paraların tanık tarafından yırtılmış olması nedeniyle ele geçirilemediği, sahte olup olmadıkları, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda inceleme yapılamadığı, sanığın temyiz dışı sanıklar Adnan ve Aydın tarafından gerçekleşen diğer eylemlere katıldığı konusunda bir delilinde bulunmadığı, sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramalarda sahte para ele geçirilmediği gerekçeleriyle sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi

1. Sanığın savunmaları, temyiz dışı sanıklar Aydın ve Adnan'ın beyanları, tanıklar N ve R'nin beyanları, sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramalarda hiçbir suç unsuru ele geçirilmediğine ilişkin tutanaklar ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın beraatine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi

Sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu ve hukuki yararı bulunduğu değerlendirilmekle sadece vekalet ücreti yönünden yapılan incelemede, sanık hakkında kurulan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına; “sanık kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1.362,00 Türk Lirası maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,