Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16180 K.2024/1354

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli kararı hakkında katılan vekili ve sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 10.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği, katılanın zararını ödemek için kendisine imkan tanınmadığına ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında uygulanan hapis ve adli para cezasının olaya oranla düşük kaldığına, verilen cezadan indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık M.G'nin sanık ...'un kız arkadaşı olduğu, M.G'nin katılana ait iş yerinde sekreter olarak çalıştığı, sanık ...'un katılana ait 3 farklı kredi kartı bilgilerini, M.G'de bulunan belgeler arasından ele geçirip farklı firmalardan, farklı günlerde çok sayıda alışveriş yaptığı, ayrıca telefon faturasını ödediği, bu suretle sanık ...'un başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşması nedeniyle kaldırılarak, hapis cezası artırılmak suretiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi karar içeriği ve katılan vekilinin temyiz dilekçesinin açıklama kısmının içeriğine göre sadece sanık ... hakkında kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, alışveriş yapılan Kliksa İç ve Dış Dış Ticaret A.Ş'nin ürünlerin sanık ...'a teslim edildiğine ilişkin cevabi yazısı, banka yazı cevapları, sanığın suçunu ikrarı ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığa yargılama aşamasında katılanın zararını karşılaması için süre tanınmasına karşın zararı karşılamadığı anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli, 2017/1878 Esas, 2019/2236 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,