Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16191 K.2024/1998

Hüküm tarihinde sanığın Ordu E Tipi Kapalı Cezaevinde bulunduğu halde, yokluğunda verilen kararın 08.04.2013 tarihinde zorunlu müdafiine tebliğ edildiği, müdafiinin kararı temyiz etmediği, bu durumda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli, 2023/49 Esas ve 2023/277 Karar sayılı kararına göre gerekçeli kararın yokluğunda hüküm verilen sanığa ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, kesinleştirme işleminin usulsüz olduğu bu nedenle eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmekle,

sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2012 tarihli iddianamesi ile sanık ... ve temyiz incelemesi dışında kalan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, mağdurlar ... ve ...'e yönelik konut

dokunulmazlığını ihlal etme suçu ile mağdur ...'a yönelik cebir tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2013 tarihli, 2012/116 Esas ve 2013/83 Karar sayılı kararı ile, sanık ... ve inceleme dışı diğer sanıkların bir kısmı hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle ayrı ayrı düşme kararı verilmesine, mağdur ...'a yönelik cebir tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin bu kararının temyiz incelemesi dışında kalan sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 29.11.2018 tarihli ilamı ile sanıklar Ayşe, Celal ve Ercan yönünden kurulan hükümlerin düzeltilerek onanmasına, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün ise beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyarak yaptığı yargılama sonunda, 02.10.2019 tarihli, 2019/70 Esas ve 2019/159 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla cebir tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna iştirakten beraat kararı verilmiştir.

5. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2021 tarihli, 2012/116 Esas ve 2013/8 Karar sayılı Ek Kararı ile sanık ...'ün 06.07.2021 ve 13.07.2021 tarihli infaz durdurma ve yargılanmanın yenilenmesi taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi üzerine, sanık ...'nin 02.08.2021 tarihli temyiz hakkının geri verilmesi içerikli eski hale getirme talebini içerir dilekçesi ile ilgili, 09.08.2021 tarihinde temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, hüküm tarihinde cezaevinde olduğuna, kısa kararın yüzüne okunmadığı ve kendisine gerekçeli kararın tebliği yapılmadığı için temyiz hakkını kullanamadığı gerekçesi ile temyiz hakkının geri verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ... ile inceleme dışı diğer sanıkların, mağdur ...'nin nişanlanacağını haber aldıktan sonra, mağduru inceleme dışı sanık ... ile evlendirmek amacıyla mağdurun evine gidip annesi mağdur ...'ı kollarında tutmak suretiyle etkisiz hale getirdikten sonra, sanık ...'nin inceleme dışı sanık ... ile birlikte mağdur ...'yi zorla evden çıkarıp araca bindirdiği, sanıkların Gölköy ilçesi girişinde yapılan ihbar üzerine bekleyen kolluk güçleri tarafından yakalandıkları, bu şekilde atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, hüküm tarihinde Ordu E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün verildiği 06.03.2013 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeksizin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR