Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16318 K.2024/7630

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1.a-)Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2017 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

b-) Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2018 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi, beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 96 ncı maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli kararıyla; davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle davaların birleştirilmesine ve yargılamanın aynı mahkemenin 2017/52 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli kararıyla; sanığın, eziyet suçundan 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli kararı; o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli ilamıyla; hükmün kapalı duruşmada açıklanması gerekirken aleni duruşmada açıklanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli bozma ilamı üzerine Mahkemesince dosya yeniden ele alınmıştır. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarihli kararıyla; sanığın, eziyet suçundan 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarihli kararı Katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.11.2019 tarihli kararıyla; sanığın, silahla kasten yaralama suçundan 12 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına; hakaret suçundan 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.11.2019 tarihli kararı katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ilamıyla; sanığın eylemlerinin bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen eşe karşı eziyet suçunu oluşturduğu şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemesince.

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ilamıyla Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli bozma ilamına uyulmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II-TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; şiddetin önlenmesi amacıyla tedbirlerin alınması gerektiğine ve cezanın az tayin edildiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz istemi ise; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın suç tarihinde eşi olan katılan ...'i süreklilik arz edecek şekilde yaralamak, cinsel saldırıda bulunmak, hakaret ve tehdit etmek suretiyle eziyet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince; katılanın aşamalardaki birbiriyle ve doktor raporlarıyla uyumlu beyanları, tanık beyanları ile bozma ilamları birlikte değerlendirilerek; sanığın eziyet suçundan mahkumiyetine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamı, bozma ilamları, doktor raporları, tanık beyanları ve katılanın dosya kapsamıyla uyumlu anlatımları ile sanığın ikrarı birlikte değerlendirilmiştir.

Somut olayda; sanık ile katılanın suç tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, sanığın katılanı giyiminden dolayı kıskandığı, bu nedenle zaman zaman tartıştıkları, 19.01.2017 günü benzer sebeple tartışma çıktığı ve sanığın katılanın kalça bölgesine vurarak darp ettiği; katılanın beyanlarıyla uyumlu olan Ankara Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce düzenlenen 25.01.2017 tarihli adli rapora göre anlaşılmaktadır.

21.01.2017 günü ise; yine aynı sebeple sanık ile katılan arasında tartışma yaşandığı, bu tartışma sırasında sanığın eline geçirdiği demir boru ile katılanın kalça bölgesine sanığın beyanına göre 38 kez vurduğu ve bu darp olayı sırasında katılanı öldürmekle tehdit ettiği, ayrıca ''şe** k**" diyerek hakaret ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın ikrarına göre de; atılı suçu işlediği sabit olup; bozma ilamına uyularak hakaret, yaralama, tehdit eylemlerinin bütün halinde eziyet suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/803 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,