Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16445 K.2024/1870

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21.09.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılan ...'e yönelik, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/441 Esas ve 2012/676 Karar sayılı kararı ile, sanığın, katılan ...'e yönelik, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2014/26237 Esas, 2014/23202 Karar sayılı kararı ile "Katılanın, ... ve Garanti bankasınca verilen kartlarından 19.000,00 TL'nin rızası dışında sanık tarafından çekildiği şeklindeki şikayeti ve şikayet tarihi gözetilerek,

katılan tarafından numaraları dosyaya sunulan kartların 28.04.2011 öncesine ait ekstrelerinin dosyaya getirtilip, kayıtlar katılana okunarak hangi çekimlerin sanık tarafından yapıldığı sorulup maddi gerçek kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten ve katılanın ... isimli kişinin kredi kartından da sanıklarca çekim yapıldığını iddia etmesi karşısında, ...'da dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine mahkeme bozmaya uyarak eksiklikleri gidermiş, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın, mağdur ...'a yönelik, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile açılan davayı da bu dosyada birleştirerek,

Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli, 2014/594 Esas, 2021/534 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdur ...'a yönelik, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 3 yıl 9 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'e yönelik ise; zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 3 yıl 9 ay hapis ve 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Atılı suçları işlememesine rağmen, eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ile mağdurun kredi kartlarını taksitlendirme yapacağı gerekçesi ile alan sanığın, her iki kartı da kullanarak farklı tarihlerde bir çok harcama yaptığı iddiasına ilişkindir. 2. Katılan ...'e ait ... 4022 **** **** 4311 numaralı kredi kartından, 17.07.2010, 31.12.2010 ve 08.04.2011 tarihlerinde Antep ilinden farklı tutarlarda harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü dosyada mevcuttur. 3. Mağdur ...'a ait Garanti Bankası 4043 **** **** 9040 numaralı kredi kartından da farklı tarihlerde harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü dosyada mevcuttur.

4. Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde,"...'nın ... kredi kartını yeğeni olduğunu söyleyen ve adını "Kamalı Ahmet" olarak bildiği şahsın getirdiğini, ne yapacağını sorduğunu, 4.400,00 TL para çekeceğini söylediğini, kendisine yardımcı olabileceğini söylediğini, ...'dan aldığı şifreyi kredi kartını ATM haznesine soktuğunu, 2.000,00 TL, 2.000,00 TL ve 400,00 TL olmak üzere toplam 4.400,00 TL para çektiğini" beyan ederken, mahkemede farklı tarihlerde alınan savunmalarında ise, "Bu harcamaları ... yapmıştır.

Ben katılanı önceden tanımıyordum. ...'ı da hiç tanımam. Bir gün devlet hastanesinin orada isminin sonradan ... olduğunu öğrendiğim şahıs ... ATM'sinden para çekeceğini ve yardım etmemi söyledi.

Ben kesinlikle para çekmedim" ve "Suç tarihinde benim telefoncu dükkanım vardı işyerime müşteri olarak gelen şahıs kredi kartından şifre girerek alışveriş yaptı, ben kimlik sormadığım için kartı kullananın kart sahibi olup olmadığını bilmem," şeklinde sürekli çelişen anlatımlarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile; olay tarihinde katılan ... ve mağdur ...'a ait kredi kartlarını taksitlendirme yapacağı gerekçesi ile alan sanığın, Ökkeş'e ait ...

4022 **** **** 4311 numaralı kredi kartından, 17.07.2010, 31.12.2010 ve 08.04.2011 tarihlerinde, Kasım'a ait Garanti Bankası 4043 **** **** 9040 numaralı kredi kartından da yine farklı tarihlerde, harcamalar yaptığı, sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de; aşamalarda alınan savunmalarında sürekli çelişen beyanlarda bulunduğu, katılan ...'in bozma sonrası alınan beyanlarında, kendisine ve mağdura ait kartlardan Gaziantep İlinde yapılan harcamaların kendilerine ait olmadığını belirterek detaylı beyanını verdiği,

bu şekilde sanığın, mağdur ve katılana ait kredi kartlarını kötüye kullanarak üzerine atılı suçları işlediği sabit olmakla, mahkemenin, sübuta dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın, düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Bozma sonrası sanık hakkında, katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sonuç cezanın 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç olarak sanığın 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1.Sanığın, Mağdur ...'a Yönelik Eyleminden Dolayı Başkasına Ait Banka Veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde (A) ve (B-1) bendinde açıklanan nedenlerle, Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli, 2014/594 Esas, 2021/534 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, temyiz yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle usul yönünden oy çokluğuyla, esas yönünden oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanığın, Katılan ...'e Yönelik Eyleminden Dolayı Başkasına Ait Banka Veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde (B-2) numaralı bentte açıklanan nedenle, Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli, 2014/594 Esas, 2021/534 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5 numaralı bendinde yer alan "sonuç olarak önceki ceza miktarı olan 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin çıkarılarak "cezasının, 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ceza Genel Kurulunun 2018/20-325 Esas 2022/157 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; ceza muhakemesinde, açılan her dava üzerine ayrı bir yargılama yapılmasının genel kural, yargılamaların birleştirilmesinin ise istisna olması, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan.

“Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.

Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklindeki düzenlemeden, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’nın temyize kanun yoluna ilişkin maddelerinin, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK’nın sırasıyla istinaf ve temyiz kanun yoluna dair hükümlerinin uygulanacağının, bu bağlamda dosyaların önce bölge adliye mahkemelerine gönderileceğinin anlaşılması,

Yerel Mahkemece bozmadan sonra tüm sanıklar hakkındaki hükümlerin verildiği 19.12.2022 tarihi itibarıyla, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmiş ve istinaf kanun yolunun uygulamaya girmiş olması, sanık Barış Kütük dışındaki sanıklar hakkındaki hükümlerin bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce Yargıtay denetiminden geçmemiş olması nedeniyle, mülga 1412 sayılı CMUK’nın temyize ilişkin maddelerinin uygulanmasına imkân veren ve bu anlamda istisnai bir düzenleme olan 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasının sanık hakkında uygulanma olanağının bulunmaması,

usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan ve aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça "hemen ve derhâl uygulanma" ilkesinin bir gereği olarak, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş kararlar bakımından yürürlükte bulunan muhakeme usulü kanunu 5271 sayılı CMK’nın istinaf ve temyiz kanun yolu incelemelerine ilişkin hükümlerin uygulanacak olması,

istinaf kanun yolunun uygulamaya girmesiyle birlikte ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin, Yargıtay dışında bölge adliye mahkemelerince de incelemesinin, diğer bir anlatımla üç dereceli yargı sisteminin, hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı bağlamında sanıklara sağladığı güvence karşısında; sanık Barış Kütük dışındaki sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin, 5271 sayılı CMK’nın 272 ve devamı maddeleri uyarınca istinaf kanun yolu incelemesinden geçmesi gerektiği ve bu bağlamda yetkili ve görevli yargı mercinin Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi olduğu açıktır.

Somut olayımızda Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/441 Esas, 2012/676 Karar sayılı hükmü ile sanığın katılan ...'ya yönelik Başkasına ait Banka ve Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 2014/26237 Esas,

2014/23202 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verildikten sonra Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın bir başka suçu olan mağdur ...'a yönelik yine Başkasına ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan kamu davası açılmış her iki dava birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 18.03.2021 tarihli inceleme konusu kararı ile sanığın her iki mağdura yönelik suçtan dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş olup,

sanığın ...'a yönelik eyleminden dolayı açılan davada Yargıtay denetiminden geçen bir karar bulunmadığı bu nedenle ilk kez verilen mahkumiyet hükmünün tarihi itibariyle istinaf incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından sanığın ... yönünden verilen mahkumiyet hükmünün istinafa tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin iade kararı verilmesi kanaatinde olduğumdan temyiz incelemesi yapılmasına dair ön karara katılmak mümkün olmamıştır.

Bununla birlikte ön sorun dışındaki esasa ilişkin incelemede yapılan oylamada sanığın mahkumiyetine ilişkin kararların esasına ilişkin çoğunluk görüşünde olduğu gibi onama kararı verilmesi gerektiği düşüncesindeyim.28.02.2024