Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16453 K.2023/5372

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, tebligatın usulsüz şekilde yapılması nedeniyle eski hale getirme talebinin kabulüyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gürün Cumhuriyet Başsavcılığının 26.1.2013 tarihli iddianamesi sanığın korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etme ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etme suçundan 3000 TL adli para cezası ile cezlanadılmasına, hakaret suçundan 2180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanın evini önüne gelerek hakaret ettikten sonra silahla havaya ateş ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumetin bulunduğu, 01.10.2013 tarihinde sanığın katılana ait evin önüne arabasıyla gelerek küfür ve tehdit ettikten sonra, 100 metre ilerde silahla havaya doğru ateş ettiği, bu olaydan 2 gün sonra bu kez sanığın katılanın evinin önüne gelerek küfür ettiği belirlenmiştir. 2. Sanığın katılanı tehdit ettikten sonra yaklaşık 100 metre ilerde havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık müdafinin temyiz dilekçesi eklediği Sivas Numune Hastanesinden alınan 07.10.2009 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, sanıkta kosakoff psikozu tespit edildiği ve zihinsel ve davranış bozukluğunun yüzde 80 olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suçlar yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden,

tam teşekküllü devlet hastanesinden ya da adli tıp kurumundan heyet raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR