Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16483 K.2023/2160

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkraları gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, aynı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli kararının sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.04.2019 tarihli kararıyla sanığın uyuşturucu madde kullanmak ve cezaevine yasak eşya sokmak suçundan verilen cezalar kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Karar sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.10.2021 tarihli tebliğnamesiyle hüküm temyize tabi olmadığından reddine karar verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığa iftira atıldığına ve eksik araştırmayla karar verildiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz dilekçeleri herhangi bir sebep içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın cezaevine kullanmak için uyuşturucu madde sokmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 06.06.2018 tarih, 11.05 saatli olay tutanağına göre; durumundan şüphelenilmesi nedeniyle yapılan aramada sanığın üzerinde daralı 1 gr ağırlığında uyuşturucu madde ele geçmiştir.

3. Sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin bonzai olduğu 06.06.2018 tarih, 14.15 saatli test kiti tutanağı ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 17.08.2018 tarihli uzmanlık raporuyla belirlenmiştir.

4. TUTAGEM tarafından yapılan incelemede; sanığın idrarında uyuşturucu madde artıkları bulunmuş ve sonuç pozitif olarak raporlanmıştır.

5. Sanık aşamalardaki ifadelerinde uyuşturucu maddeyi en son izindeyken kullandığını, hasımlarının cebine koymuş olabileceğini beyan etmiştir.

6. İlk derece mahkemesince sanığın uyuşturucu madde kullanma ve cezaevine yasak eşya sokmak suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince her iki suçtan verilen cezalar kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesince infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından ayrı ayrı hükmedilen 2 şer yıl hapis cezalarının kaldırılarak cezaevine yasak eşya sokmak suçundan 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği, cezanın artırılması nedeniyle kararın temyize tabi olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir. Cezanın

ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ve müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluş, tüm dosya kapsamı, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın üzerinde uyuşturucu madde bulunduğuna dair olay tutanağı, uyuşturucu maddenin niteliğine ilişkin Kriminal rapor, sanığın uyuşturucu madde kullandığına dair kabulü ile bu kabulü doğrulayan TUTAGEM raporu birlikte değerlendirildiğinde; sanık müdafiinin iddiasını doğrulayan sanığa hasımları tarafından iftira atıldığına ilişkin bir delil tespit edilemediğinden ve somut bir delil de sunulamadığından mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarih ve 2018/1915 Esas, 2019/783 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,