Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16646 K.2023/6292

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2018 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 1cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 8 ay 10 gün hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; '' Sanık ...'nun üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları yönünden oluşmaması, sanık ile katılan arasındaki anlaşmazlığın hukuki uyuşmazlık niteliğinde bulunması ve sanığın suç kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE, yargılama giderinin kamu üzerine bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1.Sanığın, boşandığı eşi olan katılana ait ... İlçesi ... Mahallesindeki 138 Ada 34 nolu parsel üzerindeki evi kullanmaya devam etmek suretiyle tecavüz suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır. 2. Sanık, dava konusu araziyi satın aldıktan sonra tapusunu üzerine almadan evi kendisinin yaptığını beyan ettiği, ancak iddiasını ispatlayacak herhangi bir delil sunmadığından bu beyanına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Jandarma Komutanlığı'nın17.01.2017 tarihli araştırma tutanağına göre; suça konu taşınmazda bulunan evi katılanın o tarihte eşi olan sanıkla birlikte yaptırdığı ve boşanmadan önce de birlikte kullandıkları, evin etrafına su sondajı kurarak suyu kullandıkları, elektrik aboneliğinin ise sanığın üzerinde olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından bu tutanağın sanığın aşamalarda alınan savunmalarını doğrulaması ve sanığın evlilik birliği devam ederken birlikte yaptırmış oldukları yerde yaz aylarında oturması ve evi boşaltmaması şeklindeki eyleminde, sanık ile katılan arasındaki anlaşmazlığın hukuki uyuşmazlık niteliğinde bulunduğu,

sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği anlaşıldığından, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluşmadığı gerekçesiyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tapu kaydına göre ... İlçesi, ... Mahallesindeki 138 ada 34 nolu parsel katılanın babası Nuh Kaynar adına tarla niteliğinde kayıtlı olup, babasının ölümü üzerine taşınmaza katılanın iştirak halinde malik olduğu tespit edilmiştir. ... İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 17.01.2017 tarihli araştırma tutanağına göre de; suça konu taşınmazda bulunan evi katılanın o tarihte eşi olan sanıkla birlikte yaptırdığı ve boşanmadan önce de birlikte kullandıkları, aralarındaki uyuşmazlığın hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğu anlaşılmakla; suç işleme kastı bulunmayan sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.04.2018 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,