Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16714 K.2023/1985

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince, sanık hakkında silahla tehdit suçundan açılan dava yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verildiği, Bölge Adli Mahkemesince de atılı suç bakımından temyize tabi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği

1. Sanık hakkında indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, 2. Eksik inceleme ile karar verildiğine, İlişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği

1. Müştekilerin şikayetlerinden vazgeçtiklerine, 2. Olay sırasında silah kullanmadığına, 3. Hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın olay gecesi tartışma yaşadığı dedesi ve babaannesi olan müştekileri bıçak tehdidiyle rehin almak suretiyle alıkoyması, polislerin ve müştekilerin ikna çabaları neticesinde onları serbest bırakarak teslim olmasına ilişkindir.

2. Olay sonrasında kolluk tarafından 22.09.2016 tarihli görgü ve tespit tutanağı düzenlenmiştir.

3. Aile kavgası anonsu üzerine olay yerine giden kolluk tarafından düzenlenen 22.09.2016 tarihli olay tutanağı dosyada mevcuttur.

4. Bursa Devlet Hastanesinin 14.12.2018 tarihli raporlarında, müştekilerin beden ve ruhsal açıdan kendilerini savunabilecek düzeyde olmadıkları tıbbi kanaati bildirilmiştir.

5. Sanık savunmasında, olay yerine gelen polislerin kendisine rahat müdahale edebilmelerini engellemek için, müştekilerin dışarı çıkmalarına izin vermediğini ikrar etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince kurulan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları yönünden

Tüm dosya kapsamı ve suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işlendiği zaman ve yer, failin güttüğü amaç ve saik gözetilerek tayin olunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları reddedilmiştir.

B. Sanığın temyiz itirazları yönünden

1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi suçlardan olmaması karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Müştekilerin beyanlarında, sanığın alıkoyma eylemi sırasında eline aldığı bıçakla ve keserle kendilerini tehdit ettiğini ifade etmeleri, 22.09.2016 tarihli olay tutanağında, polis tarafından yapılan ikna çalışmaları neticesinde, sanığın elinde bulunan bıçağı ve beline saklamış olduğu keseri koridora attığının belirtilmesi karşısında, sanığın eylem sırasında silah kullanmadığına ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.

3. Eylemin polisin müdahalesiyle sona ermiş olması ve sanığın soruşturma başlamadan önce müştekileri kendiliğinden serbest bırakmadığının anlaşılması karşısında, şartları oluşmayan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.12.2019 tarihli kararında sanık ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,