Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16738 K.2023/2659

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2008 tarihli iddianamesi ile katılan ... 'a yönelik eylemi için kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, katılanlar ..., ..., ... ve ... ile müşteki ...'ye yönelik eylemleri için ise, aynı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında katılan ... 'a yönelik eylemi için kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün, katılanlar ..., ..., ... ve ... ile müşteki ...'ye yönelik eylemleri için ise, silahlı tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek kasten yaralama ve silahlı tehdit suçlarından kurulan kararların kaldırılarak ek savunma ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, aleyhe delil bulunmadığına, mağdur iken ceza aldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, evlenmek istediği ancak teklifini kabul etmeyen akrabası olan 17 yaşındaki katılan çocuk ...'ı balkonda bulunduğu sırada saçından tutup sürüklemek suretiyle götürmeye çalıştığı, katılan çocuğun çığlık atması üzerine yardımına koşan ablası müşteki ...'yi av tüfeğinin dipçiği ile vurarak darp ettiği, diğer katılanlar ..., ... ve ...'ın gelerek katılanı sanığın elinden aldıkları, sanığın elindeki silahla katılanlar ile müştekiye hitaben "Sonu ne olursa olsun hepinizi burada vuracağım." diyerek tehdit ettiği, katılanların ihbarı üzerine evlerinin önündeki sanığın tüfeğiyle birlikte yaralı durumda görevlilerce bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 04.09.2017 tarihli adli raporda, katılan çocuk ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 04.09.2017 tarihli tutanakta, devriye görevi ifa edildiği sırada ... mahallesi 341 numaralı ikametgahtan yapılan ihbar üzerine, evin ön bahçesinde ... adlı şahsın alkollü ve yaralı durumda yerde yattığı, yanında av tüfeğinin olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında katılan çocuk ...'a yönelik kasten yaralama, katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... ile müşteki ...'ye yönelik silahlı tehdit suçlarının sabit olduğu kabul edilerek atılı suçlardan mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Duruşma açılarak yapılan yargılamada, katılan çocuk ...'ın yaralanmanın BTM ile giderilebilir nitelikte olması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, yine silahla tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarından olduğu, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde katılan ...'e yönelik çocuğa karşı cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu,

sanık hakkında ayrı ayrı yaralama ve silahla tehdit suçlarından hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin, sanığın müşteki ... ile katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik silahlı tehdit ve katılan ... 'a yönelik kasten yaralama suçlarından mahkumiyete ilişkin hükümlerin kaldırılarak, katılan ... 'a yönelik cinsel amaçlı olarak çocuğa karşı silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İddanamedeki mağdurenin saçından tutarak sürüklediği anlatımda açıkça kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiilinin gösterildiği belirlenmekle Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1.Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmamasında, 1 yıldan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle de cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın evlenmek istediği akrabası olan 17 yaşındaki katılan çocuk ...'ı balkonda bulunduğu sırada saçından tutup sürükleyerek götürmeye çalıştığı, katılan çocuğun çığlık atması üzerine yardımına koşan ablası müşteki ...'ye av tüfeğinin dipçiği ile vurarak darp ettikten sonra katılanlar ..., ... ve ...'ın gelerek katılanı sanığın elinden aldıkları, bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi sonlandıktan sonra sanığın elindeki silahla müşteki ... ile katılanlar ..., ...,

... ve ...'a hitaben "Sonu ne olursa olsun hepinizi burada vuracağım." diyerek tehdit ettiği anlaşılan olayda, sanığın katılan çocuk ...'a yönelik eyleminin cebir kullanılmak suretiyle çocuğa karşı cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu,

5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a ve f) bentleri, beşinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs eylemi sona erdikten sonra elindeki silahla katılanlar ..., ..., ... ve ... ile müşteki ...'ye yönelik gerçekleştirdiği eylemlerin ise, aynı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki zincirleme tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR