Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16802 K.2024/1604

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında temyizin kapsamına göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından beraatine karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili tarafından istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına,

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası; iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık 27.12.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunmuş, 29.01.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı temyiz isteminde, iftira suçundan eksik ceza tayin edildiğini, Türk Ceza Kanun'un 267 nci maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın kolluğa müracaat ederek, katılan tarafından kendisine cinsel saldırıda bulunulduğunu beyan etmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın savunmalarının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak delil bulunamadığı kabulü ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın, emniyete müracat ederek, sanığın kendisine yönelik iki saat boyunca cinsel saldırıda bulunduğunu beyan etmesine karşın, olay sonrası alınan sürüntü örnekleri ve giysilerinin, Kriminal Polis Laboratuvarına gönderilmesiyle yapılan biyolojik inceleme ve mukayese sonucu katılandan alınan bulgulardaki genotipik özelliğin, sanıktan alınan kan örneğinden elde edilen genotipten farklı olduğu tespiti yapıldığı ayrıca olay sonrası alınan adli muayene raporuna göre katılanda canlı ve ölü sperm izine rastlanılmadığı,

katılana yönelik suçlamalarının inandırıcılığı olmayan mesnetsiz ve soyut beyanlar olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Keza, sanığın iftirası sonucu başlatılan soruşturma kapsamında katılanın nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı Bursa Sulh Ceza Hakimliğinin 01.11.2017 tarih ve 2017/582 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, 30.11.2017 tarihine kadar tutuklu kaldığı gerekçesiyle, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın temyiz istemi yönünden, Sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünü, yasal süre içerisinde temyiz ettiği, ancak 29.01.2020 tarihli dilekçesinde temyiz hakkından vazgeçtiğini beyan ederek dosyasının onanmasını istediğine dair beyanda bulunması karşısında; bu dilekçenin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir. 2.Cumhuriyet savcısının iftira suçuna yönelik temyiz istemi yönünden,

Dosya kapsamına göre, sanığın emniyete müracaat ederek cinsel saldırıya uğradığını, olay anında üzerinde bulunan kıyafetlerini yıkamadığını, bunlar üzerinde DNA örneklerinin olabileceğini beyan ederek bir adet hırka, bir adet sütyen ve bir adet siyah taytını verdiği ve bu eşyalar üzerinde gerekli incelemelerin yapılması sonucunda Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden 01/12/2017 tarihli uzmanlık raporu alındığı,

rapora göre katılandan alınan bulgulardaki genotipik özelliğin, sanıktan alınan kan örneğinden elde edilen genotipten farklı olduğunun tespit edildiği ve bu anlamda sanığın iftira suçunu maddi eser ve delillerini uydurarak işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Sanığın temyiz istemi yönünden, Sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünü, yasal süre içerisinde temyiz ettiği, ancak 29.01.2020 tarihli dilekçesinde temyiz hakkından vazgeçtiğine dair beyanda bulunması karşısında; bu dilekçenin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,