Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16805 K.2024/446

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başşsavcılığının 16.06.2017 tarihli iddianamesiyle, temyizin kapsamına göre sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır. 2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın beraatine, hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur ...'ın temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın zorla araca bindirdiğine, tanık...'ın ifadesine göre de suçun işlendiğine, beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurenin olay günü eşi ...u, inceleme dışı Merve ile birlikte kafeteryadan samimi bir şekilde çıkıp yürüdüklerini görmesi üzerine yanlarına giderek tartışmaya başladığı, sanık ...'un ...'nın boğazını sıkarak darp ettiği, mağdure ...’nın da sanık ...’u darp ederek hakaret ettiği, sonrasında sanık ...’un eşi ...'yı araca zorla bindirerek götürdüğü sırada araç içerisinde ...’nın sanık ...’a vurmaya ve hakaret etmeye devam ettiği ve birlikte sanık ...’nın annesi Nejla’nın evine geldikleri ve sanık ...'un bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık hakkında Bursa Devlet Hastanesi 29.06.2016 günlü adli raporda sırtında, boynunda, kollarında ekimozlar olduğu; mağdure ... hakkında alınan 21.12.2016 tarihli adli raporda boynunda 3 cm uzanan abrazyon ve sol kolda ekimoz olduğu; yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

3. Sanık, eşi ...'nın kendisini darp ettiğini, araca birlikte bindiklerini, zorla araca bindirmediğini ve sonrasında birlikte eve gittiklerini, atılı suçu işlemediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Mağdure ..., eşini kafenin önünde başka bir kadınla yakaladığında tartışma çıktığını, sanığın kendisini darp ettiğini, araca binmek istemediğini söylemesine rağmen zorla araca bindirdiğini sonra annesinin evine sanıkla birlikte gittiklerini, şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın iddianamede anlatıldığı şekilde atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde, sanıkla eşi olan mağdure arasındaki tartışma ve devamında, mağdurenin araca hürriyeti kısıtlama amacı ile değil de konuşmak amacı ile bindirildiği, hürriyeti yoksun bırakıldığı iddia edilen ...'nın isteği doğrultusunda annesi olan tanık ....'nın evine birlikte geldikleri, oraya gelmeyi ...'nın istediğini beyan etmesi, tanık....'ın yolda aranarak onunda söz konusu yere çağrılması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde katılan sanık ...'un eşi olan ...'ya yönelik hürriyetten yoksun bırakma kastı ile hareket ettiğine dair delilin mevcut olmaması karşısında ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş;

Dosya kapsamına, mağdure anlatımları, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin sanık tarafından hürriyetinin kısıtlandığına dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,