Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16899 K.2024/1302

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 15.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, beraat kararının hukuka ve dosya kapsamına aykırı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan kurum vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kusurun yoğunluğu, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırılığı ile orantılı ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanığın mağdure ...'ü telefonla arayarak tehdit edip, uygunsuz resimlerini göndermesini istediği,mağdurenin anne ve babasına durumu anlattığı, katılan ...'in sanığın tespiti için buluşma ayarlamaya karar verdiği ve bu sebeple sanık ile kızıymış gibi yazışmaya başladığı, buluşma yeri ayarladıkları, mağdure Eylül ile katılan ... ve Kezban'ın buluşma yerine geldiği, ardından sanığın da gelerek kaldırımda beklemekte olan mağdureye el işareti yaparak yanına çağırdığı, mağdurenin sanığın yanına gitmesi üzerine sanığın mağdure ile el sıkışıp kaldırıma yöneldiği, mağdurenin de kaldırıma yöneldiği esnada katılan ...'in yanlarına geldiği ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde, beraat kararının hukuka ve dosya kapsamına aykırı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin yeterli olduğu görülmekle, tebliğanmedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyizi yönünden;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, CD izleme tutanağı, tanık beyanları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkeme kararında isabetsizlik görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25.Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/836 Esas, 2020/305 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,