Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16918 K.2024/3063

Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/523 Esas, 2019/123 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında re'sen temyize tabi bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs, eşe karşı eziyet, alt soya karşı silahla (kemer) yaralama, tehdit, eşe karşı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarihli kararı ile sanığın eyleminin bütün halinde eşe karşı kasten yaralama suçunu oluşturacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli karşı görevsizlik kararı sonrasında, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.08.2018 tarihli kararıyla görevli Mahkemenin Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi olduğu belirtilerek dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli kararıyla, sanığın katılan ...'e yönelik eyleminin kül halinde eşe karşı silahla eziyet suçunu oluşturacağı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 96 ıncı maddesinin 2 inci fıkrasının (b) bendi gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'e yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

katılan ...'e yönelik basit yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'e karşı tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. İlgili kararın katılanlar vekilleri, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli kararıyla, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

sanığın katılan ...'e yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve katılan ...'e karşı tehdit suçundan ayrı ayrı beraatine, sanığın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) (b) ve (e) bentleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın katılan ...'e yönelik eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ıncı maddesinin 2 inci fıkrasının (b) bendi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; kasten yaralama ve eziyet suçlarının unsurlarının oluşmadığına, Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılması gerektiğine, Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; verilen beraat kararlarının hukuka aykırı olup sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü, resmi nikahlı eşi olan katılan ...'ü kemerle vurarak darp ettiği, kemerle boğazını sıktığı, ağzını ellerini ve ayaklarını koli bandı ile bağladıktan sonra yüzüne ve vücudunun değişik yerlerine kaynar su döktüğü, bu eylemlerin 2-3 saat boyunca devam ettiği ve sanığın eylemleri esnasında katılan ...'ü öldüreceğini söylediği, kızı olan katılan ...'in engel olmak istemesi nedeniyle ona da kemerle vurarak darp ettiği, alınan raporlara göre ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, ...'in ise basit şekilde yaralandığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın katılan ...'e yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve katılan ...'e karşı tehdit suçundan ayrı ayrı beraatine, sanığın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın katılan ...'e yönelik eziyet suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Katılan Bakanlık vekilinin katılan ...'e karşı tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, katılan Bakanlık vekilinin bu suça ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B) Katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafinin kasten yaralama ve eziyet suçlarına yönelik temyiz istemleri ile katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekilinin cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz istemleri yönünden;

Katılanların aşamalarda verdikleri değişmeyen ifadeleri, adli muayene raporları, 14.12.2017 tarihli olay yeri inceleme raporu ile dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... ve ... vekilleri, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A) Katılan Bakanlık vekilinin katılan ...'e karşı tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz istemi yönünden;

Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Diğer temyiz istemleri yönünden;

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/2466 Esas, 2020/2105 Karar sayılı kararında katılan ... ve ... vekilleri, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,