Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16930 K.2024/1944

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2.Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçtan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir. 3.İlgili kararın sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli kararı ile duruşmalı incelemede, sanıkların atılı suçtan ikişer kez 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istekleri, savunmalarının dikkate alınmayarak haksız ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2.Katılan Bakanlı vekilinin temyiz isteği, sanıkların üst hadden cezalandırılmalarına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve vekalet ücreti talebine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanıkların, otele bırakmak amacıyla araçlarına aldıklarını mağdurları, rızaları hilafına cinsel birliktelik için dağ yoluna götürdükleri, sanık ...'in, araç içinde mağdur ...'e tokat atarak, her iki sanığın da mağdur ...'yı saçından tutup sürükleyerek araçtan indirdikleri, sanık ...'nin mağdur ...'i öptüğü, sonrasında zorla iki mağduru araca bindirdikleri, tatil köyü civarında mağdurların jandarmaya haber vermeleri neticesinde, sanıkların uzaklaşarak olay yerinden ayrıldıkları iddiasına ilişkindir.

2.Sanıklar hakkında bu olay nedeniyle, "hakaret, tehdit, basit cinsel saldırı" suçlarından, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.07.2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/329 Esas sayılı dosyasında, basit yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği ve kararın kesinleşmesine müteakiben sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç ihbarında bulunulduğu ve bu dosyanın, dosyamız arasına eklendiği görülmüştür.

3.Mağdur ...'ya ait 04.07.2014 tarihli doktor raporunda, sol diz ön yüzünde ve uyluk dış yanında abrazyon tarifi ile, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu mütalaa edilmiştir.

4.Mağdur ...'e ait 04.07.2014 tarihli doktor raporunda, sol göz etrafında ve burun dorsumunda ödem tarifi ile, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu bildirilmiştir.

5.Sanıklar savunmalarında, suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanıkların suçu sabit görülüp, zincirleme suç hükümleri uygulanarak mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, sanıkların mağdur sayısınca cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz dilekçelerinde, suçu işlemediklerine dair önceki savunmalarına atıfta bulunduklarının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki red gerekçesine iştirak edilmemiştir.

2.Olay ve olgular bölümündeki tespitler, mağdurların aşamalardaki rızaları hilafına araçtan indirilmediklerine, dağlık alana götürüldüklerine, zorla araçtan indirildiklerine, kaçmak istediklerinde ve cinsel ilişki teklifini kabul etmediklerinde dövüldüklerine, sanık ...'nin katılan ...'i öperek cinsel saldırıda bulunduğuna, kolluk ekiplerine bilgi verildikten sonra sanıkların kendilerini bıraktıklarına istikrarlı anlatımları, bu anlatımları doğrulayan doktor raporları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların cebir ve hile ile ve cinsel amaçla mağdurları ormanlık araziye götürüp,

orada da mağdurları darp ettikleri ve hürriyetlerinden yoksun kıldıkları, eylemlerin her iki mağdura karşı ayrı ayrı gerçekleştirildiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerde, isabetsizlik görülmemiş, sanıklar ve sanık ... müdafinin sübuta, Bakanlığın davaya katılmasının, doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözetilerek, katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücreti talebine, ceza miktarına ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli kararında sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,