Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16952 K.2024/1113

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2018 tarihli iddianamesi ile cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel istismar ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel istismar suçundan beraatine, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, katılan ...'un istinaf başvurusunun reddine, sanığın ve sanık müdafinin istinaf başvurularının ise konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kesin, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise temyiz yolu açık olmak üzere ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın olay günü alkollü olması nedeniyle kendi evi zannederek katılan ...'ya ait eve girdiğine, suç işleme kastı olmadığına, bu nedenlerle cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, olay gecesi evinde alkol aldıktan sonra, üstü çıplak halde, çapraz ikamette oturan dış kapısı arızalı katılan ...'nın yaşadığı eve rıza dışı girerek mağdur ...'nun yanına uzanıp eliyle ağzını kapattığı, mağdurun kaçmak için kalktığı sırada kendisini yatağa ittirerek gitmesine engel olduğu, mağdurun çığlığı üzerine katılan ...'nın uyandığı, bu esnada sanığın panikleyerek odadan kaçtığı ve ikametine gittiği, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda cinsel istismar suçundan beraatine, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ise ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'un istinaf talebi ile ilgili olarak; velayet hakkına sahip olmadığından davaya katılma ve dolayısıyla kararı istinaf etme hakkına sahip olmadığı gerekçeleriyle talebin reddine,

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf talepleri ile ilgili; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kesin, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise temyiz yolu açık olmak üzere ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanığın gece vakti sarhoş ve üstü çıplak vaziyette kapısı açık olan katılan ...'nın yaşadığı eve rıza dışı girdikten sonra mağdur çocuk Duru'nun yanına uzanıp eliyle ağzını kapatması ve mağdurun kaçmak için kalktığı sırada yatağa iterek gitmesine izin vermemesi şeklindeki eylemi ile mağdurun hareket özgürlüğünü kısıtlama kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerektiği, mağdur çocuğun değişmeyen ayrıntılı beyanları ile bunları doğrular nitelikteki katılan ... ve tanık ifadeleri ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde.

Mahkemenin cebir tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübutuna ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle Tebliğnamede sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/699 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,