Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16962 K.2024/1374

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2016 tarihli iddianamesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2017 tarihli 2016/524 Esas sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden de tefrik kararı verilerek dosya aynı mahkemenin 2017/78 Esas sırasına kaydedilmiştir.

3. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, sanığın beraatine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın öpme eylemi dışında mağdurun hareket hürriyetini ortadan kaldıracak bir eyleminin olmadığına, sanığın mağdurun kendisiyle buluşmasını sağlamaya yönelik tehdit içeren bir mesajının olmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen cezadan indirim yapılmaması gerektiğine ve lehe vekalet ücreti verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, kendisinden ayrılmak isteyen mağdureyi tehdit etmek suretiyle değişik tarihlerde kendisiyle buluşmaya zorladığı, bu buluşmalarda arabada bulundukları esnada mağdurun rızası dışında birtakım cinsel davranışlarda bulunmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın cebir tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak, sanığın cebir tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz talebi yönünden

T.C. Anayasasının 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B) Sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede

Dosya kapsamı ve mahkumiyet kararı verilen cinsel istismar eylemi ile ilgili Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/175 Esas sayılı dosyasına göre; sanığın aşamalardaki savunmalarında ısrarlı şekilde mağdurun rızasıyla buluştuklarını, cebir veya tehdit eyleminin bulunmadığını söylediği anlaşılmış ise de; mağdurun suç tarihindeki yaşı itibarıyla rızasının geçerli olmayacağı düşünüldüğünde, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/2231 Esas sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,