Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17019 K.2024/1510

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Susurluk Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı ve kasten yaralama suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdur vekili, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, temsil kayyımı ve sanığın istinaf başvuruları üzerine İlk Derece Mahkemesinin yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanığın, yaralama suçundan 1 yıl 18 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına, tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, kararın oluşa, hukuka ve adalet duygusuna aykırı olduğuna, re'sen belirlenecek nedenlerle hakkaniyetten uzak kararın bozulması gerektiğine, yaralama nedeniyle kesin olduğu belirtilen ceza kararının tedbiren ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, 13 yaşındaki oğlu olan mağdur ...' i evde odunla darp ettiği ve mağduru evin bahçesindeki direğe bağladıktan sonra evden ayrılmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; "...Sanık üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşabilmesi için kişinin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalma hürriyetinden yoksun kılınması gerekir. Fail mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasını bilmeli ve istemelidir. Somut olayda sanığın mağdur ...'i çıplak halde gördükten sonra darp etmeye başladığı, mağduru darp ettiği sırada sanığın mağduru tahta bir direğe bağladığı, sanığın bu fiili ile mağduru hürriyetinden yoksun kılma kastıyla olmadığı, mağduru darp ettiği sırada bu eylemi gerçekleştirdiği..." gerekçesiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin kanaate varılamadığından bahisle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanık 13 yaşındaki oğlu mağduru önce odunla darp ederek yaralama suçunu ve daha sonra evin bahçesindeki direğe bağlayıp evden ayrılarak cebir şiddet veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemiştir..." şeklindeki gerekçeyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

1.Dava dosyası içeriği, mağdur anlatımları, mağdur hakkında düzenlenen adli raporlar, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın, suç kastı bulunmadığına, tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, kararın oluşa, hukuka ve adalet duygusuna aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli,2019/2976 Esas ve 2020/1172 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,