Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17073 K.2024/2069

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf itirazları yerinde görülerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; yerel mahkeme kararının gerçeklere daha yakın olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasalara aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanığın, mağduru ölümle tehdit etmek suretiyle alıkoyarak atılı suçu işlediğine ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, istinaf talebinin esastan reddi yerine beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğuna, kabule göre de duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, 18 yaşından küçük mağduru tehdit ederek evinde alıkoymak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "...Olay tarihinde 15 yaşında olan katılan ...'ı, sanığın "eğer evden gidersen seni öldürürüm" şeklinde tehdit ederek, kimliğini elinden aldığı, sanığın katılanın tek başına dışarı çıkmasına ya da ailesi ile görüşmesine izin vermeyerek katılanı hürriyetinden yoksun kıldığı..." kabul edilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "...Mağdur ...

Kaynar ile sanık ...'ün oğlu arasında duygusal yakınlık bulunup evlenmek istedikleri, mağdurun zaman zaman sanığın evine gittiği ancak bu evde zorla tutulduğuna dair mağdurun sonradan alınan beyanı haricinde herhangi bir delil bulunmadığı, gerek mağdurun annesi olan Saliha'nın hazırlıkta alınan beyanları, gerekse sanık savunması ile dosya içeriğine göre, sanığın oğlu ile mağdurun evlendirilmesi için ailesinden istendiği, ailenin gönülsüz de olsa bu isteğe olumlu cevap verdiği, daha sonradan mağdurun durumu ile ilgili kolluğa ihbarda bulunulduğu,

buna göre sanık hakkında açılan kamu davasında delil yetersizliği sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiği halde, mahkumiyet kararının verilmesinin yerinde olmadığı, öte yandan olay tarihi itibari ile 15-18 yaş grubunda bulunan mağdurenin evi terk suçu yönünden durumu değerlendirildiğinde mağdure ailesinin izin vermesi ile evden ayrılıp sanığın oğlu ile birlikte kalmaya başladığı, bu hususun mağdurun annesinin beyanlarında açık olarak yer aldığı,

mağdurun ailesinin mağdurun nerede olduğunu bildiği hususu da gözönüne alındığında bu suç yönünden de yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince bu konuda hataya düşülerek mahkûmiyet kararı verilmesinin yerinde olmadığı anlaşıldığından,..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığından, Tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Dava dosyası içeriği, sanığın savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, Merzifon Kaymakamlığı Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünün durum değerlendirme raporu ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin, yerel mahkeme kararının gerçeklere daha yakın olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasalara aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanığın, mağduru ölümle tehdit etmek suretiyle alıkoyarak atılı suçu işlediğine, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, istinaf talebinin esastan reddi yerine beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli, 2019/1225 Esas ve 2020/779 Karar sayılı kararında katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,