Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17074 K.2024/643

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 28.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına, suçsuz olduğuna, hakkında tayin edilen cezanın ertelenebileceğine, para cezasına çevrilebileceğine, beraat kararı verilebileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın, müşteki Aynur ile evlilik dışı birlikteliğinden doğan ve tanıma yoluyla nüfusuna geçirdiği mağdur ...'ı bakkala götüreceğim diyerek anneannesinin yanından alıp götürdüğü ve geri getirmeyerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; "...sanığın müşteki ...'dan evlilik dışı birlikteliklerinden doğan ...'yı tanıma yoluyla nüfusuna geçirdiği, çocuğun velayetinin annesinde olduğu, daha sonra sanık ve müştekinin ilişkisinin sona erdiği, sanık ...'nın cep telefonundan müştekinin annesi olan Aysel Yıldız'ı arayarak çocugunu görmek istediğini söylediği, bunun üzerine ....ın da torununu 11.05.2017 tarihinde Yavuz Selim Mahallesi Antalya Caddesi üzerindeki Kemah durağının yanındaki Şahin Pasta...'ye götürdüğü, sanığın çocuğu bakkala götüreceğim diyerek alıp götürdüğü ve geri getirmediği sabit ise de sanığın mağdur çocuğun babası olduğu,

annesinin başkası ile ilişkisi olduğunu öğrenmesi üzerine kızgınlıkla çocuğu alıp götürdüğü, 3 gün sonra da annesine geri teslim ettiği göz önünde tutulduğunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olan "kişilerin kendi iradeleri ile hareket edebilme arzu ve iradesini ortadan kaldırma' kastının bulunmadığı..." gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince;"...sanığın, müşteki ... ile evlilik dışı birlikteliğinden olan ve daha sonra tanıdığı iki yaşındaki ... isimli çocuğu bakkala götüreceğim diyerek anneannesinden alıp götürdüğü, üç gün sonra da karakola getirip teslim ettiği; müştekinin beyanları, sanığın ikrarı, olayın intikal şekli ve süresi, hayatın olağan akışı ve olayın oluş şekli gözetildiğinde sabit kabul edilmiştir.

Sanığın sabit kabul edilen eyleminin tanımayla velayetin babaya geçmemesi ve çocuğun velayetinin annede olması nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/1 maddesinde unsurları gösterilen ve yaptırımını bulan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan, mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, katılan ... ile evlilik dışı ilişkisinden doğan müşterek çocuklarının bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 337 nci maddesine göre evli olmayan ana ve babalarda velayetin anaya ait olduğu, tabii baba olan sanığın yasal olarak velayet sahibi olmadığı, sanığın üzerinde velayet yetkisi bulunmayan çocuğunu velayet sahibi annesinin rızası dışında kaçırıp alıkoyduğu olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun' un 234 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamındaki çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR