Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17089 K.2024/663

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2019 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 26.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeter delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı karar verilidiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay günü kendisine borcu olan müştekiyi araca bindirip kendisine ait köye götürdüğü, orda darp edip, pompalı tüfeğini doğrultarak oda da hapsettiği ve müştekinin abisi olan Eyyübü arayarak parayı getirene kadar kardeşini bırakmayacağını beyan etmek suretiyle müştekinin bir yere gitme hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü müştekiyi, kendine borcu olmasından dolayı aracıyla köye götürürek oda da hapsettiği anlaşılmakla, müştekinin bir yere gitme hürriyetinden yoksun bırakarak üzerine atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, katılanın kendisine olan borcunu ödememesinden kaynaklanan öfkenin oluşturduğu haksız tahriğin etkisi altında iken atılı suçu işlemesi karşısında; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince indirim yapılmayarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR