Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17114 K.2023/8782

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tire Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 /2,53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan,5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62,50/1-a, 52 /2-4 üncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 4000 TL ve doğrudan verilen 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a,303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarının oluştuğuna, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6360 sayılı Kanun ile köylerin mahalleye dönüştürülmesinin 5237 sayılı Kanun'un 154 maddesinde ki suçu etkilemediğine, sanığın mera vasıflı taşınmaza müdahale ettiğine, 6360 sayılı Kanun'un, 5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesinde yer alan köy merasına tecavüz suçundaki fiilin değersizliğini etkilemediğine, fiilin cezaya layık haksızlık niteliğini koruduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ... Köyü Tüzel Kişiliğine ait 602 parsel no'lu mera arazisinin 1999.30 metre karelik kısmına ev ve bina yaparak kullanmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk derece mahkemesinin kabulü

07.04.2017 tarihli yapılan keşif sonucu alınan 02.06.2017 tarihli bilirkişi raporunda, ... Mahallesi 602 Parsel No'lu mera arazisinin 1999.30 m2'lik kısmına bina yapılarak ve çevresinin halen sanık ... tarafından kullanıldığı ve işgal edildiği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanığın 3091 sayılı yasa çerçevesinde kaymakamlık görevlilerince 2016 yılında alınan beyanlarında suça konu yerin kendisine ait olduğunu, 1993 yılında ailesi ile birlikte Ağrı ilinden göç ettiklerini, bu tarihte suça konu yeri satın aldıkları ve ev yaptıklarını, babasının bu yerle ilgisi olmadığını beyan etmiş ise de, göç ettikleri tarihte 18 yaşında olduğu ve Tire Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/379 Esas,

2013/327 karar sayılı 30.05.2013 tarihli ilamının incelenmesinden sanığın babası hakkında bu yer ile ilgili olarak el atmanın önlenmesi davası açıldığı ve davanın kabulüne karar verildiği ve bu kararın da Yargıtay incelemesinden geçerek 14.04.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın suça konu mera vasıflı araziyi 30.03.2014 tarihinden önce kullandığı hususlarının sabit olmadığı, bu tarihten sonra kullanımı var ise de, bu tarih itibariyle somut olayın 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasında maddesinde yer alan suç tipine uymadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında iki dönümlük alana ev ve bina yaptıklarını, yerin mera olduğunu bilmediğini beyan ettiği kaymakamlıkça yapılan soruşturmada suça konu yeri 1993 de satın aldığını bu yerlerle babasının ilgisinin olmadığını beyan ettiği gözetilerek suça konu taşınmaz başında mahalli ve teknik bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak sanığın suça konu yeri kullanıp kullanmadığı, kullanıyorsa hangi tarihten beri kullandığı tespit edilip atılı suçun temadi eden suçlardan olduğu ve 6360 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce gerçekleşen eylemlerin suç teşkil ettiği hususuda gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR