Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17514 K.2024/1407

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2.Kumluca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 3.İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, sanığın atılı suçtan beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun vasfının eziyet suçunu oluşturup oluşturmayacağının duruşma açılarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, eşi olan mağdurun kendisi hakkında yaptığı şikayete kızarak, mağduru, saat 23:00 sıralarında saçından tutup sürükleyip, eline yazılı bir not kağıdı vererek evden atmak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdura ait 23.05.2018 tarihli doktor raporunda, sok kol iç yüzde, sırtta, göğüste ekimoz, saçlı deride kanama noktaları, belde ekimotik alan tarifi ile mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kayıtlıdır.

3. Sanık hakkında aynı günlü eşe karşı basit yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, itirazen incelenerek kesinleştiği görülmüştür.

4. Sanık tarafından mağdura verilen notta, "Eşim Oya, BİMER aracılığıyla ailesinden ve benden ifade alınmak üzere yazdığından evden dışarı attım " ibareleri yer almaktadır.

5.Sanık savunmasında, eşi ile tartışıp boğuştuklarını, şikayet ettiği için eşini evden dışarı çıkardığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemleri sabit görülüp, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve dosya üzerinden incelemede, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, adli muayene raporu, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kendisini şikayet eden eşini döverek,

gece vakti kapı dışarı etmek suretiyle ortak yaşamakta oldukları evden dışarı atması ve eve almaması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendinde belirtilen eşe karşı cebirle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR