Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18035 K.2024/1018

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ladik Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ladik Ceza Mahkemesinin 17.06.2019 tarihli ve 2019/55 Esas, 2019/82 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2019/2584 Esas, 2021/1008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme yapılarak beraat kararı verildiğine, bu durumun tanık beyanları ile de sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanık aracı ile mağdurenin yanına gelerek konuşmak istediğini ve kendisini köye bırakacağını söylediği, mağdurenin kabul ederek aracın arka koltuğuna oturduğu, sanığın köye giriş yapmayarak aracı 19 Mayıs Göleti’ne doğru sürdüğü, mağdurenin köye neden gitmediğini sorduğunda sanığın “konuşmamız gereken şeyler var” diyerek aracı sürmeye devam ettiği,19 Mayıs Göleti’ne geldiklerinde sanığın aracı durdurduğu, konuşmak için aşağı indikleri, konuşma bittiğinde mağdurenin eve gitmek için araca bindiği, Sanığın da mağdurun yanına oturduğu,

aracın kapılarını kilitlediği ve mağdureye karşı cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurenin eve gitmek istediğini söylediği, ancak sanığın eylemine devam ettiği, mağdurenin karşı gelmeye çalıştığı,ardından bağırmaya başlayınca sanığın katılanı bırakarak aracı çalıştırıp,köye doğru giderek mağduru evine bıraktığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında suçun sübutunun kabulü ile atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki beyanları, bu beyanlar ile uyumlu sanığa ait adli rapor, telefon görüşme tutanağı, tanık ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, katılan kurum vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2019/2584 Esas, 2021/1008 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından

öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,