Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18266 K.2023/3745

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/18146 Esas, 2020/20240 Karar sayılı ilamı ile "Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 15.11.2018 gün ve 2018/339-536 sayılı kararı uyarınca, sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında;

sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün verildiği 27.10.2015 tarihli duruşmada veya SEGBİS sisteminde hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın başka bir suçtan hükümlü olarak kaldığı kapalı ceza infaz kurumundan Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazdığı 23.01.2015 tarihli dilekçesiyle, ... isimli kişi ile yargılanıp Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nde beraat kararı aldığı hırsızlık suçlarını boşandığı eşi olan katılan ... ile işlediği iddiasında bulunması üzerine, katılan hakkında Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hırsızlık suçundan soruşturma başlatıldığı, böylece sanığın katılan hakkında işlemediğini bildiği fiiller ile ilgili soruşturma başlatılmasını sağlamakla atılı iftira suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında aynı mağdura yönelik benzer 24.12.2014 tarihli eylemi nedeniyle 05.06.2015 tarihli iddianame ile Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/271 Esas numarası üzerinden kamu davasının yürütüldüğü ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/10997 Esas, 2021/16463 Karar sayılı kararı ile onanması üzerine kesinleştiği anlaşılmakla; iftira suçu açısından mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki söz konusu dosyanın ve varsa başkaca dosyaların araştırılıp getirtilerek dosya içine konulması,

derdest olmaları halinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu, yoksa zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve kesinleşen dava dosyaları açısından ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR