Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18356 K.2023/7973

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii, savunma hakkının kısıtlandığına, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, mağdur çocuğun arkadaşları ile oyun oynadıktan sonra evine dönerken suça sürüklenen çocuk ile karşılaştıkları ve suça sürüklenen çocuğun mağduru kolundan tutarak biraz ileride bulunan ormanlık alana götürmek istediği, mağdurun direnmesi üzerine zorla ormanlık alana götürdüğünü, burada mağdura cinsel saldırıda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2.Zonguldak Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinden alınan 13.09.2009 tarihli raporda; boyunda 2 cm genişliğinde 5 cm uzunluğunda ekimoz, her iki uyluk iç kısmında ve arka kısmında, dizlerinin arka kısımlarına kadar ekimoz ve cilt tahrişi olduğu belirtilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuk savunmasında, olay tarihinde arkadaşıyla evin aşağısında oturduklarını, müzik dinlediklerini, üzerine atılı suçu kabul etmediğini, mağdura yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Katılan-mağdur beyanında, sokaktan eve dönerken suça sürüklenen çocuğun kendisini çağırdığını ve "bir şey söyleyeceğim" dediğini, ellerini bağladığını, ormana götürdüğünü, sonra cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki birbiriyle ve maddi vakıalarla uyumlu beyanları, olay tutanağı, adli raporlar ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mağdur çocuğun arkadaşları ile oyun oynadıktan sonra evine dönerken suça sürüklenen çocuk ile karşılaştıkları ve suça sürüklenen çocuğun mağduru kolundan tutarak biraz ileride bulunan ormanlık alana götürmek istediği, mağdurun direnmesi üzerine zorla ormanlık alana götürdüğünü, burada mağdura cinsel saldırıda bulunduğu bu nedenle suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği anlaşılmakla temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/268 Esas, 2020/570 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,