Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18461 K.2023/8104

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2.Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesini 17.03.2021 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, hakkında denetimli serbestlik kararı verilerek tahliyesine karar verilen sanığın, tebliğe rağmen beş günlük sürede denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2.Sanığa ait infaz dosyasına ait evrak, dosya içerisindedir. 3.Sanık savunmasında, işleri sebebiyle teslim olamadığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış, mahkemece kabul edilen eylem ile iddia anlatımında geçen eylemin farklı olduğu gerekçesiyle sanığın beraatine, sanığın kabul edilen ikinci eylemi nedeniyle suç duyurusunda bulunularak, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanığa ait infaz dosyası evrakına göre, Türkoğlu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğinin 27.04.2018 tarihli kararı ile, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin a bendi gereğince tahliyesine ve cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmiştir.

Bu kararda ve kararın tebliğine ilişkin 27.04.2018 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesinde, üç gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat edilmediği ve devam eden iki günlük sürede de mazeret sunulmaması halinde, 5 günlük sürenin bitiminde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 nci maddesi uyarınca hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan işlem yapılacağı ihtar edilmiştir.

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2019 tarihli iddianamesinin konusu da, sanığın tebliğe rağmen 5 günlük sürenin bitiminde, sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediğine ilişkindir.

3.Oysa ki, sanık, denetimli serbestlik müdürlüğüne süresinde müracaat etmiş, ancak uyarıya rağmen, denetim planına uymamakta ısrar etmesi gerekçesiyle, Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğinin 04.11.2019 tarihli kararı ile 2 gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması ihtar edilerek, kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir. Bu karar sanığa, 12.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanığın iki gün içerisinde teslim olmadığı görülmüştür.

4.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceğinden, 24.12.2019 tarihli iddianame anlatım ve nitelendirmeye göre, sanığa atılı suçun unsurları oluşmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,