Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18549 K.2024/338

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından davalar açılmıştır.

2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, dönüşen reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3. Katılan ilgili Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 28.12.2020 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun vasfına yönelik olup, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan üst hadden mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise sabit olduğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, duygusal arkadaşı olan 15 yaşındaki mağdur çocuğu farklı zamanlarda evine çağırarak zorla cinsel istismarda bulunduğu, mağdur çocuğun da sanığa çıplak fotoğraflarını gönderdiği iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 09.08.2016 tarihli raporda, omuz ve kollarındaki ekimozların renk değişikliğine uğramış olduğu tespit edilen mağdurenin, mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, bakire olmadığı ve mevcut yırtığın, muayene tarihinden 8-10 gün öncesine ait olduğu, fiili livata bulgusu bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Sanık, kovuşturma aşamasında, mağdur çocuk ile cinsel ilişkiye girmediğini beyan etmiş ise de, Cumhuriyet Başsavcılığı'nda, mağdur çocuğun rızası ile cinsel ilişkiye girdiğini ifade etmiştir.

4. Mağdur çocuk, aşamalardaki beyanlarında, duygusal arkadaşı olan sanığa ait evde, cinsel istismara uğradığını beyan etmiş ise de, yargılama sırasında, suç tarihinde, sanık tarafından akrabasının evine bırakıldıktan sonra, sanığa ait cep telefonuna "Ben iyiyim sevgilim." şeklinde mesajı rızasıyla gönderdiğini beyan etmiştir.

5. Instagram adlı sosyal paylaşım sitesine ait mesajların çözümüne ilişkin 12.07.2018 tarihli bilirkişi çözüm tutanağında, sanık ile mağdur çocuk arasında gerçekleşen yazışmalarda, mağdur çocuğun, sanığa yönelik "Aşkım seni çok özledim, sensiz dayanamıyorum" şeklinde cümleler sarf ettiği, evde ailesinin kendisine baskı uyguladığı, odaya kilitlediklerini, babasının önüne geçerek zorla "Sevmiyorum diyeceksin" dedirttiği, sanığın da mağdur çocuğa sevgi sözcükleri ile karşılık verdiği, mağdur çocuğun ailesinin hafta sonu kendisini zorla Pınarhisar’a göndermek istemelerine rağmen gitmek istemediği,

dün, uyurken "Eray" diye sayıkladığı için babasından dayak yediğini, ne yapacağını bilemediğin, mağdur çocuğun, babasına, sanığı kast ederek "O çocuk siz kendi derdinizdeyken benimle oldu, yapma" dediği, ayrıca "Kaçalım kara çocuk, olmazsa valla sana kaçarım" şeklinde mesajlar gönderdiği belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

On beş yaşından büyük mağdur çocuğun aşamalardaki beyanlarında, sanık ile rızasıyla görüşmeye devam ettiği, Instagram mesaj içeriklerinde de sabit olduğu üzere mağdur çocuğun, sanık ile birlikte Tekirdağ iline gitmek için rızası ile buluştuğu, sanığın annesi ile dava dışı Bekir isimli şahsın da bulunduğu araçta, mağdur çocuğun fikrini değiştirerek kendisini Arnavutköy’de bulunan dayısının evine bırakmalarını istediği, sanığın da mağdur çocuğu dayısının evinin önüne bıraktığı, bu durumun hem mağdure hem de tanık anlatımları ile sabit olduğu gerekçesiyle, onbeş yaşından büyük mağdur çocuğun rızasının bulunduğu gözetilerek sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği yönünde yeterli delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2. Reşit olmayanla cinsel ilişki yönünden;

Sanık ile mağdur çocuk arasında yaşanan cinsel ilişkinin, mağdur çocuğun rızası ile gerçekleştiği gerekçesiyle, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; Hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Reşit olmayanla cinsel ilişki yönünden; Alt sınırdan uzaklaşmak için fiili ve hukuki bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle yeniden hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, delil yetersizliğinden sanığın beraatine yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme yönelik katılan ilgili Bakanlık vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

a. Sanık hakkında, atılı suçtan hüküm kurulurken belirlenen temel cezada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 61 inci maddesinin birinci fıkrasına bir aykırılık bulunmadığından, katılan ilgili Bakanlık vekilinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun, sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 28.12.2020 tarihli kararında katılan ilgili Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Reşit olmayanla cinsel ilişki yönünden ise;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 28.12.2020 tarihli kararında katılan ilgili Bakanlık vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,