Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18586 K.2024/1014

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararın gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan red sebepleri dışında hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Bingöl 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2019 tarihli ve 2018/57 Esas, 2019/205 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası, silahla tehdit suçundan da 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2019/1419 Esas, 2021/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükümler kaldırılarak katılan ...'ye ve Derya'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası, katılan ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 1 yıl 3 ay erteli hapis cezası, silahla tehdit suçundan ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, katılanların rızalarıyla araca bindiklerine, suç kastıyla hareket edilmediğine, silahın ele geçmediği, bu nedenle silah kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanığın araçla mağdureler Hatice ve Şule'nin araçla önünü kestiği, mağdure Derya ile görüşmeye gitmelerine kızan sanığın Hatice ve Şule'yi zorla kendi aracına bindirdiği, araçta dini nikahlı eşi mağdure Hatice'yi darp ettiği, ardından mağdure Derya’yı da zorla araca bindirip darp ettiği, ele geçirilemeyen siyah renkli tabancayı mağdurelere göstermek suretiyle ''Üçünüzü de öldüreceğim'' diyerek tehdit ettiği, aracı boş bir arazide durdurduğu,

mağdure Hatice ve Derya’yı darp etmeye devam ettiği ve mağdure Derya'yı boş arazide bırakıp, mağdure Hatice ve Şule ile birlikte eve gittikleri, mağdure Hatice'yi evde de darp edip tekrar silahını alıp ''evden ancak ölün çıkar'' diyerek tehdit ettiği ve odaya kilitlediği, ardından mağdure Şule’nin sanığı ikna etmesi üzerine mağdure Şule’yi serbest bıraktığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince eyleminin Türk Ceza Kanunun 43 üncü maddenin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı gerekçesi ile sanık hakkında suçun sübutunun kabulü ile birden fazla kişiyi silahla hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından 2'şer yıl 1'er ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümler kaldırılarak katılan ...'ye ve Derya'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası, katılan ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 1 yıl 3 ay erteli hapis cezası, silahla tehdit suçundan ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında silahla tehdit sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçları yönünden

1.Mağdurelerin aşamalardaki birbirleriyle örtüşen beyanları, mağdure Hatice ve Derya'ya ait adli raporlar ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç kastıyla hareket edilmediğine, silah kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2019/1419 Esas, 2021/60 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,