Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18722 K.2023/7163

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 08.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanıkların, 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur. 2.Manisa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2019 tarihli kararı ile sanıkların 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkındaki mahkumiyet kararı kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan banka vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğine, Kanundaki ifadelerin tekrarının somut olaya ve sanığa özgülenmedikçe yeterli olmadığına, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'un işlettiği ... Petrol ürünleri isimli iş yerinde katılan bankaya ait pos cihazlarından arkadaşları ve aile bireylerinin kredi kartları ile herhangi bir mal veya hizmet satışı olmaksızın çekim yaparak gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının 04.02.2015 tarihli raporunda "mükellefin annesinin, kardeşinin, akrabalarının ve arkadaşlarının kredi kartları ile yapılan işlemleri sonucunda 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında yasal olmayan şekilde nakit elde edildiğinin" tespit edildiği,

3. Suç duyurusu raporunun dosyada mevcut olduğu,

4. Sanıkların savunmalarında "maddi sıkıntıya düşmesi nedeniyle nakit ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla kendilerine ait kredi kartlarını kullanması için temyiz dışı sanık ...'a verdiklerini" beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5464 sayılı Kanun'un "Sahte belge düzenlenmesi" başlıklı 36 ncı maddesi; "Gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi, nakit ödeme belgesi ya da alacak belgesi düzenlemek veya bu belgelerde ne surette olursa olsun tahrifat yapmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayanlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılırlar." şeklinde düzenlenmiş olup satış

yapılmış gibi harcama belgesi, nakit ödemesi yapılmış gibi nakit ödeme belgesi, mal iadesi, hizmet alımından vazgeçilmesi ya da işlemin iptali olmaksızın bu işlemler yapılmış gibi alacak belgesi düzenlenmesi veya bu belgelerde tahrifat yapılması suretiyle kendilerine veya başkalarına yarar sağlayanların eylemleri suç olarak düzenlenmiştir.

Oluşa, dosya kapsamına ve sanıkların savunmalarına göre 5464 sayılı Yasanın 36 ncı maddesinin bankalarla üye işyeri sözleşmesi yapan işyeri sahipleri hakkında düzenleme olduğu, bu sözleşmenin sanık ... ile ilgili bankalar arasında yapıldığı ve bu sanığın da mahkumiyetine karar verildiği, adı geçen sanıklar ile yapılmış bir sözleşmenin bulunmadığı gözetildiğinde atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; mahkemenin sanıkların beraatlerine ilişkin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,