Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18769 K.2024/2392

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 24/02/2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, zincirleme şekilde, 5464 sayılı yasaya aykırı olarak, gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2018 tarih, 2016/489 (E) ve 2018/959 (K) Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde, 5464 sayılı yasaya aykırı olarak, gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme suçundan, 6 yıl hapis ve 36.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili sanık tarafından, istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli, 2019/206 E., 2021/411 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri Atılı suçu işlememesine rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, gerçekte bir alışveriş olmadığı halde, farklı kişilere ait kredi kartı ile iş yerine ait POS cihazından çekim yaparak, bedeli tahsil ettikten sonra da kart sahiplerinin işleme itiraz etmelerini sağlamak suretiyle kendisine haksız yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

2. 934779 no'lu üye iş yeri sahibi olan sanık ...'ın, iş yerine ait ... POS cihazından, 01.09.2013- 07.10.2013 tarihleri arasında, ...'un 4506 **** **** 1246 numaralı kredi kartıyla, ...'ın Yapı Kredi Bankasına ait 4506 **** **** 7245 numaralı kredi kartıyla, ...'ın Yapı Kredi Bankasından aldığı 4506 **** **** 2234 numaralı kredi kartıyla, ...'ın Yapı Kredi Bankasından aldığı 4506 **** **** 6936 numaralı kredi kartıyla, ...'ün HSBC Bank 4059 **** **** 1246 numaralı, TEB 5128 **** **** 2383 numaralı ve Finans Bank 4022 **** **** 4277 numaralı kredi kartlarıyla, toplamda, 125.625,01 TL'lik satış işlemi yapıldığına, 120.450,00 TL'sinin, 08/10/2013 tarihinde pos cihazından iadesinin sağlandığına dair hesap hareketleri dökümü ile banka yazı cevapları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosyadaki olgular itibari ile, Antalya ili ...

Konyaaltı Şubesinin 934779 no'lu üye iş yeri sahibi olan sanık ...'ın, Antalya ilindeki işyerini fiilen kapatmasına rağmen, bankanın ticari alışverişlerde kullanması için verdiği pos cihazını, aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği temyiz dışı sanıklar ile birlikte Isparta ilinde kullanmaya devam ettiği ve bu şekilde piyasadan topladıkları kredi kartlarını kullanarak, 09.09.2013 ile 07.10.2013 tarihleri arasında pos cihazından toplam 125.625,01 TL'lik satış işlemi gerçekleştirilmiş gibi gösterildiği,

işlem tutarlarının pos cihazı ve işyeri sahibi olan sanık ... tarafından bankadan tahsil edilmesinden sonra kart sahiplerinin işlemlere itiraz etmeleri sağlanıp ters ibraz (charge back) olarak adlandırılan yöntemle geri ödenmesinin sağlandığı ve 120.450,00 TL'nin 08/10/2013 tarihine kadar pos cihazından iadesinin yapıldığı, bu bağlamda sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesinin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli, 2019/206 E., 2021/411 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,