Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18791 K.2023/7625

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli kararı ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, ilk derece mahkemesince alınan rapora göre uyuşturucu kullanmadığının ortaya çıktığına, müvekkilinin uyuşturucu maddeyi hiç bir zaman kullanmadığına ayrıca uyuşturucu kullanmış olsaydı hastaneye gitmek istemeyeceğine, raporlar arasında çelişkiler olduğuna ve verilen kararın adalete uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın Bartın Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, olay günü sinir krizi geçirmesi nedeniyle acil servis ile Bartın Devlet Hastanesi acil polikliniğine sevki yapıldığı, yapılan müdahalede uyuşturucu madde kullandığı yönünde şüphe oluşması üzerine sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının tespit edilmesi için Bartın Sulh Ceza Hakimliğinin 05.02.2018 tarih, 2018/306 D.İş sayılı kararıyla yaptırılan tetkik sonucunda düzenlenen 05.02.2018 tarihli tetkik raporlarında idrarında Tetrahidroka nabiol (THC) ve TCA maddelerinin pozitif çıktığı bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bartın Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.05.2018 tarihli raporunda: İlk Derece Mahkemesince sadece (TCA) maddesi açısından değerlendirme yapılması istenildiğinden, yapılan değerlendirilmede anılan maddenin antidepresan ilaçlarda bulunabileceği, depresyon tedavisinde kullanıldığı ve uyuşturucu madde olmadığı tespit edilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın idrar tetkik raporunun yeniden değerlendirilmesini istemesi nedeniyle tanzim edilen Bartın Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.06.2018 tarihli ek raporunda, idrar kültür sonucunda pozitif olduğu belirtilen THC maddesinin esrar isimli uyuşturucu maddenin etkin maddesi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesi kapsamında uyuşturucu maddelerden olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasında, yapılan idrar tahlilinde uyuşturucuya rastlanılmış olduğu hususunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,