Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18914 K.2023/7615

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin suç kastı bulunmadığına, daha evvelden uyuşturucu bağımlısı olduğundan ve kullandığından uyuşturucuyu iç çamaşırında gizlediğini olayın heyecanı ile unuttuğuna ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, kesinleşmiş hükmün infazı amacıyla sanığın yakalanarak Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslimi sırasında infaz koruma memurları tarafından yapılan üst aramasında iç çamaşırının içine gizlenmiş bir vaziyette uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. 23.07.2018 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü uzmanlık raporunda, söz konusu maddenin net ağırlığı 0,2 gram daralı ağırlığı 0,6 gram olduğu, açık yeşil renkli bitki parçalarının 2313 sayılı Kanun kapsamında kannabinoidler kapsamında kalarak uyuşturucu madde içerdiği tespit edilmiştir. 3. 06.07.2018 tarihli olay tutanağında, sanığın 06.07.2018 tarihinde saat 14.00'da kesinleşen cezasına binaen kuruma teslim edilmek üzere getirildiğini, kurum girişinde detaylı üst aramasında iç çamaşırı üzerinde gizlenmiş beyaz kağıda sarılı kendi beyanına göre bonzai olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği tespit edilmiştir.

4. İlk derece mahkemesi tarafından sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, net ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesinin yeterli olduğu anlaşılmakla Tebliğnamede bu yönden bozma isteyen (1) no'lu görüşe iştirak edilmemiştir.

Başka suçtan dolayı verilen hapis cezasının infazı için yakalanarak Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınması sırasında sanığın üzerinde yapılan aramada iç çamaşırının üzerine gizlenmiş vaziyette beyaz kağıda sarılı uyuşturucu madde ele geçmesi ve savunmasında ceza infaz kurumuna girerken üzerinde unuttuğunu beyan etmesi karşısında, hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Anayasa'nın 38 inci maddesinin beşinci fıkrası göre sanıktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında,

cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı, ceza hukukunun temel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR