Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1990 K.2023/6238

Sanık hakkında Hakaret suçundan neticeten ve doğrudan hükmolunan 1.800,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme vb. suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme vb suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli kararı ile bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme vb suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında Hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında Bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme vb. suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.06.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR