Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2338 K.2022/12470

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosya kapsamında yapılan keşifte alınan bilirkişi raporuna göre; sanıkların müştekiye ait araziye tecavüz ettiklerinin tespit edilmesi, tanık ...'ında kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanıkların, müştekilerin çitlerini söküp bu kısmını kullanmalarını engellediklerini belirtmesi nedeniyle sanıkların, hakkı olmayan yere tecavüz suçu ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinin anlaşılmasına rağmen; atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 tarih ve 2009/89-243 sayılı Kararında açıklandığı üzere, ceza yargılamasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK.nın 193/2. maddesinin, dosya kapsamında toplanan kanıtlara göre mahkumiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yeri mevcut olduğundan dosya kapsamına göre, sanığın; sorgusunun sonuca etkili olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği anlaşılmakla;

sanık ...'in sorgusu yapılıp usulüne uygun biçimde savunması alınarak ve deliller toplanıp değerlendirmesi de yapılarak sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,