Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2755 K.2023/7678

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; 1. Mahkemenin hatalı değerlendirme ile hüküm kurduğuna, suçun sübut bulmadığına, 2. Alt sınırdan ayrılmayı gerektirecek bir durum olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahte para tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. 18.08.2014 tarihinde Ziraat Bankası Karacabey Şubesine gidip 1.000,00 TL yatırmak isteyen A.A. isimli şahsın verdiği paralardan 4 adet 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğunun gişe görevlisi tarafından anlaşılması üzerine parayı veren A.A.'nın üzerinde bulunan diğer paraları da kontrol ettirmek amacıyla vermesi üzerine bu paraların içerisinden de 18 adet 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. a) Bankaya para yatırmak isteyen A.A., çiftçilik yaptığını, yetiştirdiği domatesleri aracılık işi yapan S.I. isimli kişiye 5.600,00 TL karşılığında sattığını, paraları da bu şahıstan aldığını,

b) Aracı S.I., çiftçi olarak geçimini sağladığını, M.B. isimli şahıs adına aracılık yaptığını, bu şahsın domates alması için kendisine 8.000,00 TL para verdiğini, A.A.'dan aldığı domatesler karşılığında tamamı 100'lük olacak şekilde 5.600,00 TL ödeme yaptığını,

c) M.B., sanık ile ortaklı iş yaptığını, domates alım satım işi ile uğraştığını, 16.08.2014 günü sanıktan tamamı 100,00 TL'lik banknotlardan oluşan 6.500,00 TL aldığını ve 50,00 TL'lik banknotlardan oluşan 1.500,00 TL para ile birlikte toplamda 8.000,00 TL'yi S.I.'ya verdiğini,

d) Sanık, bahse konu paraları 15.08.2014 günü Vakıfbank Karacabey şubesinden çektiğini, bir gün sonra da ortağı M.B.'ye verdiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

4. a) Banka memuru Ö.A., sanığa hesabında bulunan 6.500,00 TL parayı para sayma makinasından geçirerek teslim ettiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

b) 22.08.2014 tarihli banka kamera görüntülerine ait çözüm tutanağı ile banka görevlisi Ö.A.'nın kasadan bir miktar para alıp geriye döndüğü, muhtemel para sayma makinesine bırakıp para saydıktan sonra bir kısım parayı alarak kasaya geri koyduğu, bir kısmını da sanığa verdiği, sanığın da parayı alıp ayrıldığı belirlenmiş.

5. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Bursa Şubesinin 21.11.2014 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 22 adet A665 244 422 seri numaralı 100,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cezanın Alt Sınırdan Uzaklaşılarak Tayin Edilmesi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

"(1) Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. .." Aynı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası; "(1) Hakim, somut olayda; a) Suçun işleniş biçimini, b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları, c) Suçun işlendiği zaman ve yeri, d) Suçun konusunun önem ve değerini, e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, g) Failin güttüğü amaç ve saiki, Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. .."

Yukarıda yazılı madde metinleri, cezanın belirlenmesinde, temel kurallar olup suçun hangi şekilde işlendiği, kullanılan araçların neler olduğu, zarar ve tehlikenin ağırlığı ile kusurun oranı tespit edilerek hâkim cezayı belirler. Hukuka aykırı olan fiilin ortaya çıkardığı haksızlık durumu derecelendirmeye tabi tutulabilir.

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında belirtilen tüm unsurlar bir bütün olarak değerlendirilerek, işlenen suç ile orantılı olacak şekilde bir ceza veya güvenlik tedbirine hükmolunur. Hâkime tanınan yetki, alt ve üst sınırlar dahilinde cezayı belirlemektir.

Ölçülülük ilkesi gereğince değerlendirmeyi bu sınırlar dahilinde yapacak olup, dosyadaki delilleri değerlendirerek, kişiye en uygun yaptırıma karar verirken, amaç sanığı cezasızlaştırmak, yalnızca lehine olan hükümleri uygulamak değildir. Dosya bir bütün olarak ele alınır ise o aşamada ceza bireyselleştirilebilir. Aksi halde her durumda aynı ceza ve güvenlik tedbirine başvurulur.

Hâkime kanun ile verilen takdir yetkisi sınırsız değildir. Hâkime cezanın bireyselleştirilmesinde takdir yetkisinin tanınmasının sebebi, suça ilişkin en uygun cezanın verilebilmesini sağlamaktır. Dava konusu olayda, "suçun işleniş biçimi, işlendiği zaman, suçun önem ve değeri, sanığın kastı, yakalanan sahte paranın miktarı, zarar miktarı" göz önünde bulundurularak sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Diğer Yönlerden

1. Sanık savunması ve bu savunmasına istinaden alınan banka görevlilerinin beyanları, CD çözüm tutanağı, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen diğer şahısların beyanları, ... Bankası raporu ile dava dosyası kapsamındaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, fazlaca miktarda sahte parayı gerçek paralarla birlikte tedavüle koyduğu anlaşılan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR