Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/325 K.2023/10079

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, oğlu ...'ın da aralarında bulunduğu temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte, kız kaçırma meselesi nedeniyle ve konuşma bahanesiyle araca bindirdikleri katılanı, araç içinde tokatlamak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldıkları, kapılarını kilitleyerek park ettikleri araçtan, katılanın kendi imkanları ile inerek kurtulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 17.09.2015 tarihli raporda, herhangi bir darp-cebir izine rastlanmadığı bildirilmiştir.

3. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/591 Esas sayılı dosyasında aynı suçtan yürütülen kovuşturmada, suça sürüklenen çocuk ...'ın mahkûmiyet kararının, istinafen incelenerek kesinleştiği görülmüştür.

4. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında en ağır cezayı gerektiren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla ilamın esas alınması, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Katılan ..., 15.07.2002 doğumlu olup, suç tarihinde, 13 yaşını doldurmuştur.

4. Katılanın 07.09.2015 doğum tarihli kardeşi ... kollukta, ... ve ...'ın abisinin kolundan tutarak zorla araca bindirildiğini, bu aracın önündeki diğer bir aracın da ... tarafından kullanıldığını beyan etmiştir.

5. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede, Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/591 Esas sayılı dosyasında tanık olarak dinlenilen ...'in benzer beyanda bulunduğu görülmüştür.

6. Temyiz dışı sanık ..., mağdurun abisinin kızlarını kaçırması nedeniyle, mağdurun abisinin yerini göstermek amacı ile araca rızaen bindiğini beyan etmiştir.

7. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, katılan ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre, hile ve cebir ile katılanı hürriyetinden yoksun kıldıkları ve sonrasında katılanın serbest kalmasını sağladıkları anlaşılan olayda, kurulan hükümde mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

8. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR