Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/344 K.2023/5812

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre Bakanlığın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından 19.07.2016 tarihli celsede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu ve mağdurenin de suç tarihi itibarıyla Kız Yetiştirme Yurdun'da bulunduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan şikayet yokluğundan düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ... 80. Yıl Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu'nda kalmakta olan mağdurenin, yurttan kaçtığı 06.08.2013 tarihinden hamile olduğunun hastane tarafından kolluğa bildirildiği tarihe kadar kendi rızasıyla sanıkla birlikte yaşadığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Kayden 10.02.1997 doğumlu olup suç tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan ve kaldığı ... 80. Yıl Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu'nu 06.08.2013 tarihinde terk eden mağdurenin, 06.08.2013 tarihinden itibaren sanık ile rızası dahilinde birlikte yaşadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde düşme karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Yukarıdaki kabule göre de; Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

V. KARAR