Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3706 K.2023/2165

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Göynük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca av tüfeğinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, zorunluluk hali nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen sanık hakkında av tüfeğinin müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Göynük Belediyesinde temizlik işçisi olarak çalışan sanığın çöp topladığı sırada sokak köpeklerinin saldırısından korunmak amacıyla av tüfeğiyle havaya birkaç el ateş ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık savumasında özetle, çöp topladığı sırada etrafını saran sokak köpeklerinin saldırısından korunmak için havaya ateş ettiğini beyan etti. 3. Yeminli tanık olarak dinlenen ... özetle, sanığın çöp topladığı aracı kullandığını, köpeklerin havlayarak sanığa doğru yaklaştıklarını, ardından silah sesi duyulduğunu, sanığın köpeklerden korunmak için havaya ateş ettiğini beyan ettiğini ifade etmiştir.

GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller dikkate alındığında, sanığın köpeklerin saldırısından korkarak av tüfeğiyle havaya ateş etmesi şeklindeki eylemini kendisine yöneltilmiş, gerçekleşmekte olan ağır ve muhakkak tehlikeden kurtulmak amacıyla ve zaruret hali nedeniyle gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı yerine ceza verilmesine yer olmadığına ve av tüfeğinin 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler, Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına dair Kanuna (2521 sayılı Kanun) göre gereğinin takdir ve ifası için idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin birinci paragrafının çıkartılarak yerine.

"Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Beraatine,", hükmün müsadereye ilişkin üçüncü paragrafının çıkartılarak yerine "av tüfeğinin 2521 sayılı Kanun'a göre gereğinin takdir ve ifası için idareye teslimine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,